Post Tagged ‘relaties’

Bij het thema Relaties schieten er een heleboel mogelijkheden door m’n hoofd: man/vrouw, ouder/kind, werkgever/werknemer, baasje/hondje. Daarnaast ook de vele aspecten die belangrijk zijn in relaties, zoals vertrouwen, respect en gelijkwaardigheid. We zijn ook allemaal afhankelijk van elkaar in een relatie. Zolang alles een beetje in balans is, gaat het goed, maar soms lijkt de balans voor de buitenwereld een beetje zoek te zijn. Dan geldt eigenlijk het belangrijkste, haal je beiden eruit wat je nodig hebt.

Een mooi voorbeeld hiervan is de relatie van mijn ouders. Als kind zijnde vroeg ik me altijd af wat hun in vredesnaam bond. Altijd onderhuidse ruzies, steken onder water, elkaar proberen af te troeven en dat alles onder het mom van ‘wij maken geen ruzie hoor wij hebben slechts een meningsverschil’. Tuuurlijk, toen ik eenmaal het huis uit was en ik zag dat die twee-eenheid gewoon bleef bestaan en dat ik eindelijk begreep dat het allebei volwassen mensen waren die konden beslissen om er uit te stappen maar dat niet deden, kon ik het loslaten. Ze zochten het maar lekker uit met z’n tweeën. Blijkbaar werkte het voor hen op deze manier.

Een van de bijzonderste, -lees ingewikkeldste – relaties die je kunt hebben is een ouder/kind relatie. Nou geldt natuurlijk voor iedere relatie dat er groei en ontwikkeling in moet zitten, maar bij een ouder/kind relatie is dat wel heel belangrijk omdat het een natuurlijk gegeven is. Een kind wordt geboren als baby en dat ie schattig is, is geen toeval. De natuur heeft er voor gezorgd dat baby’s en puppies, kortom alles wat jong en afhankelijk is van overleven van anderen schattig is. Dat heeft te maken met de stand van de ogen etc etc is mij eens verteld door een bioloog. Die schattigheid verdwijnt naarmate de afhankelijkheid van overleven minder wordt en daar zit vaak het probleem. De afhankelijkheid verandert en dat kan voor sommige mensen erg schokkend zijn. Maar ook al ben je er op voorbereid en heb je gelijkwaardigheid en het tot volle ontwikkeling brengen van de potentie van je kind vooropgesteld, dan toch word je soms nog verrast door die veranderingen Ze kunnen je laten twijfelen. Maar ook die emoties betekenen groei, mits je er natuurlijk voor open staat.

Afhankelijkheid is er natuurlijk in alle relaties, maar ook daar geldt, ‘gun je elkaar die groei?’ Kan de baas het aan dat zijn rechterhand hem voorbij groeit qua kennis en inzicht? Kan de vader het aan dat de dochter met de ogen draait als hij een poging doet om haar wiskunde te begrijpen? Kan de man het aan dat zijn vrouw meer gaat verdienen dan hij?

Voor mij persoonlijk is het heel belangrijk dat ik word vrijgelaten om mezelf te ontwikkelen, te groeien in een relatie. Je loopt natuurlijk altijd de kans dat je elkaar ontgroeit maar als je van elkaar houdt, gun je elkaar die groei. Accepteer je het feit dat de groei niet altijd gelijk op gaat en dat je elkaar af en toe op sleeptouw moet nemen. Als je dat allebei kunt accepteren kom je denk ik een heel eind.

Afhankelijkheid is er ook tussen het baasje en het dier. Waarbij vaak het dier afhankelijker lijkt dan het baasje. Als het dier verwaarloosd wordt en geen eten krijgt of mishandeld wordt ja dan is dat zo, maar gelukkig gaat het in de meeste gevallen anders en dan is het waarschijnlijk een van de stabielste relaties die je kunt hebben. Baasje geeft hondje eten, drinken, een aai, loopt er mee, gooit een bal, betaald kapitalen aan de dierenarts maar krijgt daar iets heel moois voor terug; onvoorwaardelijke liefde! Of je nu je door de tijd heen, dik, kaal, depressief, werkloos, ziek of oud wordt het beestje blijft je vrolijk begroeten, iedere ochtend!

 

Dit is een bijdrage van gastschrijver Anoushka Rood

Advertenties

Verre vrienden?

Geplaatst op: 30 september 2011 door Lucas Bezembinder in Thema: Relaties
Tags:, , , , , , , , ,

Als tiener verslond ik boeken met titels als; ‘Waren De Goden Kosmonauten’, ‘Het Roswell Incident’ en ‘Zij Kwamen Van Andere Planeten.’ Op mijn pick-up draaide ik ondertussen ‘Calling Occupants of Interplanetary Craft’ van Klaatu. Ik was er niet alleen van overtuigd dat er leven elders in het heelal was, maar ook dat wij er hier op Aarde bezoek van hadden ontvangen. Zeker gezien het feit dat er meer sterren aan de hemel staan dan dat er zandkorrels op aarde zijn. Daar moeten sterren tussenzitten waar een planeet als de onze omheen draait. Op sommige van die planeten zal het leven nog heel jong zijn, maar op andere ook veel ouder. De kans dat hier intelligent leven tussen zit, is dan wel erg groot. Enkele van die intelligente buitenaardse wezens hadden zeker hun planeet verlaten op zoek naar buren. Op hun zoektocht zijn zij dan ook zeker hier belandt. Om het mysterieuze Atlantis te bevolken, om de Egyptenaren te helpen met de bouw van hun piramides, om landingsbanen aan te leggen bij Nazca in Peru en om rondvliegend in UFO’s ons in de gaten te houden.

Toen ik die laatste plaats tijdens mijn studententijd zelf bezocht was ik al veel sceptischer. De landingsbanen waren weliswaar alleen vanuit de lucht zichtbaar. Een luchtballon bleek echter een goed alternatief voor de ruimteschepen van von Däniken. Ook veel andere theorieën hielden dankzij mijn toegenomen kennis geen stand. Zo verdween het buitenaardse leven langzaam uit mijn aandachtsveld. Naar films als E.T., War of the Worlds en Independence Day keek ik allang niet meer zo geïnteresseerd als ooit naar Close Encounters of the Third Kind. Ik zag ze meer als ‘Westerns van de toekomst’.

Het lijkt er echter op dat de laatste tijd het buitenaardse leven wetenschappelijk weer meer in de aandacht staat. Op Mars worden er steeds vaker aanwijzingen gevonden dat daar leven is of is geweest. Datzelfde geldt voor een enkele maan rond Jupiter. Het gaat hier weliswaar niet om intelligent leven, maar het maakt de eenzaamheid van het Aardse leven al stukken minder. Als er in ons afgelegen zonnestelsel al op meerdere plekken leven is, dan is volgens de statistiek de kans groot dat er elders misschien zelfs intelligent leven is.

Sommige wetenschappers gaan zelfs verder. In het vakblad Acta Astronautica bespreken onderzoekers van de Pennsylvania State University verschillende scenario’s van ontmoetingen met familie van E.T. Heel bizar is hun waarschuwing aangaande het broeikaseffect. Het kan namelijk maar zo dat er buitenaardsen zijn die ons al iets langer in de gaten houden en zich zorgen maken hoe de mens met de aarde omspringt. Op het moment dat de opwarming van de aarde in hun ogen uit de hand loopt, kan het maar zo dat zij besluiten om aan ‘faunabeheer’ te gaan doen. Om de rest van de natuur te redden moet de mens dan misschien wel het veld ruimen. Hoewel dit vergezocht lijkt, raden de wetenschappers aan om verantwoord om te gaan met onze buren hier op aarde. Opdat hun verre vrienden ze niet hoeven te komen helpen.