Post Tagged ‘naakt poseren’

Twee jaar geleden was ze hier komen wonen. De grote stad. Ze was geboren en getogen in een dorpje gelegen in een regio waar de kerk het voor het zeggen had. Ook wel bekend als de Biblebelt.

Maar ze wilde dolgraag geneeskunde studeren. Dan moest er verhuisd worden. Toen ze haar wens kenbaar maakte aan haar ouders, waren die niet blij met haar keuze. De strijd was zwaar, maar ze had hem gewonnen. De prijs was ook hoog, ze moest alles zelf betalen. Haar studie, haar woonruimte, alles.

Ze verhuisde en zocht werk. Dat was niet zo makkelijk. Doch toeval bestaat niet. Op een avond kwam ze een man tegen. Die luisterde naar haar verhaal en zei: “Ik weet wel werk voor je. Je hoeft er niet veel te doen, meestal gewoon aanwezig zijn.”

Daar had ze wel oren naar, want zo kon ze en geld verdienen en uitrusten.

“Geweldig, bedankt zeg. Wanneer kan ik beginnen en waar?”

“Hier is het adres en ik zie je overmorgen rond 19.00 uur.”

“Moet ik nog iets meenemen?”

“Nee, wij hebben alles wat nodig is.”

“Oké, prima.”

Ze liep zo snel als ze kon, de blikken van de mensen negerend. Alsof ze konden zien dat ze nieuw was in de stad. Ze zag heus wel de blikken, de ellebogen die elkaar aanstootten, het gegluur over de rand van de zonnebril. Maar ze wist, eens is ze net als zij. Ook zo door de wol geverfd en stads.

Één minuut voor 19.00 uur kwam ze aan bij het van Goghmuseum. Rob stond voor de deur en hij schoot gelijk in de lach. “Wat heb jij nou op je hoofd?”

Ze voelde bovenop haar hoofd en begon te lachen. “Dit is mijn zondagse, kanten mutsje wat ik altijd moest dragen, wanneer we naar de kerk gingen. Een kindje in het ziekenhuis had er naar gevraagd. Ik heb het opgedaan om het haar te laten zien, maar in de haast vergeten af te zetten. Nou begrijp ik waarom iedereen zo raar naar me keek. Eerst dacht ik dat het om die zak patat ging die ik liep te eten.”

“Kom snel, gooi die zak in de prullenbak, zodat we die lucht niet binnen hebben. Iedereen staat al klaar. O ja, voor ik het vergeet, het is vanavond naakt poseren. Maar hou dat mutsje maar op.”

Dit is de bijdrage van gastschrijver Elisabeth van der Ark.

Advertenties