Post Tagged ‘betekenis’

Waar ben je? Carolien Geurtsen

Elke dag kwam ik je tegen.
Op de Ooster Ringdijk, van Oost naar ’t kanaal.
Was ik vroeg, zag ik je laat.
Was ik laat, zag ik je eerder.
Elke dag ging jij met mijn glimlach aan de haal.

Jij aan de wandel, ik op de Vespa.
Jij met de tijd, ik in volle vaart.
Jij in de 80 en nog immer strak in ’t pak.
Jij met de stok, ik met rugzak.

Jij besloot naar iedereen te zwaaien.
Soms zwaaide er iemand terug.
Ik besloot het om te draaien.

Ver voordat we elkaar kruisten, hield ik in.
De arm uitbundig omhoog, zwaaiend naar jou.
En jij zwaaide terug, vol overgave en trouw.
Een mooi momentje, elke ochtend.
Voor mij zeker, hopelijk ook voor jou.

Sinds vorige week ben je er niet meer.
Vakantie? Blessure? Route gewijzigd?
Of zie ik je volgende week gewoon weer?

Ik mis je ouwe.
Waar ben je?
Heengegaan?

AJ Thijssen
Google+
Twitter

Soms struikel je over iets wat zo doet verwonderen.
Net de deur achter Zomerlief dichtgeslagen, toen bovenstaande openging.
door Anton-Jan.

Met dank,
Carolien

Advertenties

Vrije Wil en Valse Hoop

Geplaatst op: 15 augustus 2010 door Carolien Geurtsen in Thema: Vals
Tags:, , , , ,

Als er iemand ooit een expert is geweest in valse hoop koesteren, ben ik het wel.
Jarenlang heb ik God gebeden, of eigenlijk mijn overleden opa aangespoord om toch vooral zó indringend met God te praten dat die er voor zou zorgen dat wij spoorslags terug zouden verhuizen naar Amsterdam, want dan zou alles goed komen. Nou, we verhuisden níet terug en alles kwam helemaal niet goed.

Tegen beter weten in
En toch bleef ik bidden, tegen beter weten in. Zegt nu de volwassene in mij. Want dat was toen geenszins de realiteit, mijn realiteit. Nee, de mijne was dat mijn opa van mij hield, heel veel zelfs en dat hij door zijn overlijden zo extra dicht bij God was dat ik alleen maar moest zorgen dat hij mijn zeer prangende vraag zou horen tussen al die onwijs dringende andere verzoekjes door. Niks valse hoop! Onvervalste echte!
Het zou zeker dertig jaar duren voordat ik überhaupt bekend raakte met het begrip Valse Hoop.
Van Wanhoop en Hopeloosheid wist ik inmiddels zo goed als alles, dat dacht ik in ieder geval te weten.
Eindeloos veel liefdesverdriet en regelmatig diepe gevoelens van verraad, droegen allemaal bij aan mijn kennis als ervaringsdeskundige op het gebied van verloren illusies en de hang naar wat toch leek te hebben kunnen zijn. Ik heb het allemaal doorgrond en bestreden en uiteindelijk de oncontroleerbaarheid van levensprocessen aanvaard, gelukkig zonder in de valkuil van cynisme te vallen.

Valse hoop, inspiratie en onderbuikgevoel
Mijn tantra leraren waren en zijn zeer geïnspireerd door Hamid Ali (H.J. Almaas), een spiritueel leraar en oprichter van “The diamond approach”. Zijn werk bracht mij in contact met het begrip “valse hoop”. Een staat van zijn die onder andere terug te vinden is bij vrouwen die bij een man blijven die hen mishandeld, maar ook bij mannen die in vernederende werkomstandigheden blijven die hun kwaliteiten geen recht doen.Valse Hoop maakt ook dat mensen bijna eindeloos en tevergeefs op verloren liefdes of de jackpot blijven wachten.
Valse hoop is echt ‘tegen beter weten in’. Dat ’beter weten’, onderbuikgevoel of intuïtie, daar willen of kunnen we om allerlei redenen in die situaties niet naar luisteren. Bijna altijd zijn die redenen terug te voeren naar de kindertijd, naar een afhankelijkheidsrelatie met meestal een van de ouders, waarin we dreigden verloren te lopen door gebrek aan liefde in een of andere vorm. Valse hoop wordt geleefd en ervaren door het kindstuk in ons wat niet kan geloven wat het meemaakt, want zo onrechtvaardig kan de wereld, het leven toch niet zijn. Het móet wel beter worden binnenkort want anders wordt het leven ondragelijk onbegrijpelijk.

Als het dan op zijn plek valt…
Ik vond het een fascinerende invalshoek die mij veel gereedschap gaf om een aantal blinde vlekken ten aanzien van mijn leven en mechanismen in mijzelf te doorgronden. Mechanismen waardoor ik altijd maar bleef investeren en soms feitelijk tegen beter weten in bleef hopen op verandering en vooral verbetering.
Optimisme, wat van zichzelf een voortreffelijke en opbouwende eigenschap is, en overal de mogelijkheden en potentie van in doet zien, kan dan verworden tot één grote blinde vlek die weer kan leiden tot zeulen aan dode paarden, te lang in een relatie of werkverband blijven hangen of niet durven doorgaan met leven na een groot verlies of dat nou door overlijden of scheiding is.
Toen ik tenslotte ook met de’ Latifa’ in aanraking kwam, vielen nog meer dingen op hun plek.

Hoop als wakkere aanwezigheid
Ik leerde de Latifa kennen als een ademhalingsmeditatie en naar later bleek, is het een eeuwenoude oefening uit de mystieke traditie van het soefisme die ook wel de weg van de zeven verfijningen wordt genoemd. In de meest eenvoudige vorm sta je regelmatig stil bij jouw verhouding met kwaliteiten als aanvaarding, verlangen, hoop, vertrouwen, overgave, compassie en vrije wil. Waarbij je ook alle schaduwkanten daarvan tegenkomt in jezelf: behoeftigheid, wanhoop, moedeloosheid, controle, verbittering en dwangmatige neigingen.
In de Latifa heb ik Hoop niet leren kennen als een passieve tot niets leidende apathie, maar als een wakkere staat van zijn die ruimte geeft aan mogelijkheden voorbij ons voorstellingsvermogen, voorbij onze verwachtingen. Een kwaliteit die moed geeft in plaats van steelt en tegelijk doet beseffen dat we altijd keuzes hebben, ook de keuze om niet te kiezen.
Zelf heb ik gemerkt dat als ik, ondanks diepe pijn of verdriet, open durf blijven staan (wakker wachten) voor de mogelijkheden van het goede van het leven, en dus ook het goede in de mens, dat ik regelmatig zeer prettig verrast wordt door positieve wendingen in situaties, omstandigheden of mensen. Ook en misschien wel juist in situaties of relaties die voorheen uitzichtloos leken of vastgelopen waren.En dan komt van alles behoorlijk goed.

Perfecte imperfectie
Er zijn vele wegen die naar Rome leiden, en mijn visie is er maar een van. Als je jezelf de discipline oplegt om tenminste regelmatig je gevoelens van onvrede en gevoelens van onvermogen over jezelf of anderen te onderzoeken, alsook je neigingen om te manipuleren – zowel in je affiniteit met slachtofferschap als vervorming/verwording tot dader/dwingeland-, hoe meer ruimte voor autonoom leven dat schept, hoe vrijer je wilskracht wordt. En hoe hoopvoller dat vervolgens stemt ten aanzien van je eigen vermogen om lief te hebben en te genieten van wat er wèl is, ondanks dat wat er níet is. Zonder perfect te hoeven zijn of worden, anders dan wat je al bent: Perfect in je imperfectie!

Vies is zo vies nog niet

Geplaatst op: 14 maart 2010 door Frank Stolker in Thema: Vies
Tags:, , ,

Ik wist niet dat het woord vies zoveel betekenissen had.

Mijn eerste associatie is: onsmakelijk of zelfs ranzig, voor het oog althans. In de jaren 80 is “De vieze man” een begrip geworden. Hij is onverzorgd, draagt altijd een lange regenjas en heeft zo’n (ranzig) zweertje op zijn mond. Op straat spreekt hij willekeurige voorbijgangers aan. Meestal stelt hij een impertinente vraag of maakt hij een onzedelijke opmerking.
In 1985 beklom “De vieze man” de hitparade met het nummer “Ballen in m’n buik”. Hij repte daarin onder andere over een pakkie melk wat zuur is, dat lekker bol gaat voelen en een gebarsten vleeskroket. Ook had hij het over een damesetalagepop, met nog geen kleren aan. In feite symboliseert hij alles wat wij vies vinden. Vies kan dus ook leuk en grappig zijn.

Maar er zijn nog vele andere betekenissen.

Wat te denken van het volgende: een vieze of vuile streek is een gemene of nare streek. Het vuile werk opknappen is het vervelendste klusje doen. Een vieze lucht is hetzelfde als een onwelriekende geur. Niet vies van iets zijn betekent niets anders dan dat je dat graag doet. Vies kan ook obsceen betekenen. Obsceen is in strijd met de goede zeden. Een obsceen gebaar is vaak een seksueel getint gebaar. De bekendste is de opgestoken middelvinger. Je ontvangt hem wel eens in het verkeer.

We trekken een vies gezicht bij het drinken van een vies drankje, het zien van vieze plaatjes of als we vinden dat we oneerlijk bejegend worden. Een aantal wetenschappers van de universiteit van Toronto heeft aangetoond dat deze drie situaties dezelfde gelaatsuitdrukking tot gevolg hebben. Bij de laatste situatie gaat het om morele afschuw. Afschuw is één van de basisemoties die volgens de Amerikaanse psycholoog Paul Ekman universeel herkenbaar is aan de gezichtsuitdrukking van mensen. De wetenschappers gingen ervan uit dat eerlijkheid de basis is van menselijke moraliteit en socialiteit. Ze constateerden dat morele afschuw voor hetzelfde ‘vieze’ gezicht zorgde. Morele afschuw heeft kennelijk een biologische basis.

Tenslotte, iets dat niet schoon is, is ook gewoon vies. Dat zou je bijna vergeten.
Conclusie: vies is – bij nader inzien – zo vies nog niet. Mijn devies is dan ook: beperk je niet tot één soort vies maar sta open voor andere viezigheden; het zal je vieze inzicht verruimen. Ik ben er in ieder geval niet vies van!