Dichtsels

Vermaakt Leed

Carolien Geurtsen
Twee rouwrandjes hangen triomfantelijk
als een scheefgezakte deurpost
hoofd tegen haardos
hij twee handen op de heupen
zij armen over elkaar

Arrogant geniepig lachend
hun bestaan rechtvaardigend
op de puinhopen
van de gebombardeerde stad

Het huis van zonde afgebroken
gesloopt door ingehaalde tijd
door houtworm en betonrot
het vlees al weg, acute pijn
vreet diep tot op het bot

Met handen op haar heupen
een bos verwilderd haar
“Ik weet dat jij ook weet, ha, ha,
de rest vergaat niet, nooit, gna gna.

Carolien Geurtsen

 

reacties
  1. Warvis zegt:

    Je andere gedichten spraken me direct aan.
    Deze niet zo…
    Wellicht omdat ik er zelf weinig in herken.

    En daarbij; ik kan ook niet alles mooi vinden.

    De nieuwe vormgeving vind ik wél top.

    • Ola Warvis, dank je wel dat je ook dit deelt!

      Ik heb zelf geaarzeld over wel/niet publiceren. Het is de voorganger van de eerste drie en stond mogelijk nog te dicht bij mij om anderen aan te kunnen spreken. (heb verder in ieder geval nog niemand gehoord die ‘m aansprak😉
      Wilde ‘m ook in oorspronkelijke vrom laten.

      ~> en fijn dat je vormgeving ook zo’n vooruitgang vind.

      Thnx en groet

      Carolien

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s