Archief voor de ‘Thema: Contrast’ Categorie

Kerstcontrast

Geplaatst op: 24 december 2011 door Geert van den Munckhof in /Actueel/, Thema: Contrast

Kerstavond. Jodymoon klinkt door de speakers: ‘I speak the words that you wanna say’ hoor ik. Een eerste zin die mijn oren ingaat, terwijl ik dit zit te schrijven. Vaak zijn dergelijke ‘soundbytes’ aanleiding om mijn verhaal een bepaalde kant op te duwen. ‘Paris will be a garden of Eden’ en ‘here we will find our own peace of mind’ vang ik op. Bij deze ook schriftelijk vastgelegd. Maar voor je het weet is zo’n liedje voorbij en blijf je achter met acht vingers stil op de toetsen. En dan? In de drie seconden tussen twee nummers klinkt de stilte snoeihard door. Over contrast gesproken.  ‘Let’s talk about forgiveness’ vervolgt Jodymoon. Een mooie gedachte, op Kerstavond. Vergeving. Waarom niet. Maar ook hier het contrast. Want praten over vergeving lijkt in deze tijd wel hetzelfde als zwijgen over de zonde. ‘You’re a secret long forgotten’, hoor ik. Titel van dat lied: ‘Who are you now’…

Over ’n uur is het Kerstmis. Het feest van de vrede. Een hele dag lang. Een paar uur geleden is het glazen huis weer gesloten. Ik heb het niet helemaal gevolgd, maar ik begreep dat ze het recordbedrag van vorig jaar wilden overtreffen. Toen was het 7,1 miljoen. Dit jaar moet het meer worden, want het bedrag is voor moeders in gebieden waar je liever geen moeder wil zijn. Of mens. Omdat er geen vrede is. Daar. Hier is het een glazen huis. Breekbaar, omdat er op de beurs gespeculeerd wordt met voedselprijzen. Mensen worden daar rijk van. En anderen arm. Steeds hongeriger ook. De een naar geld, de ander naar eten.

Ondertussen leven wij ons leven. Doen we onze dingetjes. ‘Hear my lullaby’ zingt Jodymoon. ‘Dry another tear, you will find me here’.

=======================

Voor het contrast. Een link naar een orgeldeuntje. ‘Ein bischen Frieden’ van Nicole. Met aangepaste tekst. Een nostalgisch versje over Kerst. Hoe het was. Een herinnering, met beelden van nu. Engelen en licht. Omdat het bijna Kerstmis is. Feest van vrede.

Benieuwd of je het kunt volgen. Want je moet het Horster dialekt wel machtig zijn. Heel taalgevoelig wil ook wel helpen.

Klik hier

Advertenties

De grote waan-zin

Geplaatst op: 27 november 2011 door schrijfbloq in Thema: Contrast
Tags:, , , ,

Als alles gelijkmatig verdeeld zou zijn, was er niet immer beweging. Beroering ontstaat bij ongelijkheid. Het is niet enkel een natuurkundig gegeven. Ook biologisch, sociologisch, psychologisch en economisch lijkt het een vanzelfsprekendheid. Verschillen houden de boel gaande. Ze zorgen voor uitdaging en het zoeken naar nieuw evenwicht. Net als bij communicerende vaten schijnt er telkens weer een zoektocht naar overeenstemming en rust nodig te zijn. Bijna wetmatig is er verlangen naar harmonie.

Waar de onrust of rimpeling ontstaat, is moeilijk aan te geven. Balans is vluchtig en wordt snel doorkruist. Verstoring van precair gewonnen evenwicht, is eerder regel dan uitzondering. Een herschikking van positie, een verandering van perspectief zorgen voor actie en reactie. De wijze waarop dit tot uiting komt, de contrasten die soms schril in beeld komen, bepalen de heftigheid. De ene keer een sluimerend conflict, de volgende keer een ontlading, de reikwijdte steeds enorm. Een gamma aan mogelijkheden, de richting deels voorspelbaar, slechts weinig stuurbaar. Graag delen we ons zelf een grote rol toe, denken we dat situaties beheersbaar zijn. De geïnvesteerde energie soms ongewild contraproductief uitwerkend.

De aandacht die iets trekt of ontvangt is niet altijd evenredig met de waarde en uiteindelijke invloed die het heeft. Processen voltrekken zich ook in de luwte en op kleine schaal. Aan het oog onttrokken vinden veranderingen plaats, verschuiven kleine radertjes en worden nieuwe contrasten geboren. Factoren van werkelijke invloed blijven dikwijls onzichtbaar en ongekend.

Het blijft verrassend, energiebronnen zijn overal te vinden. Een altijd ronddraaiende motor, een slang die steeds weer in zijn eigen staart bijt. Als een veroordeling, een onontkoombaar feit, krijgt de werkelijkheid onvermoeibaar gestalte, steeds opnieuw verbazen wij onszelf en laait het vuur op. We bestaan bij de gratie van contrasten. Uiteindelijk voltrekken gebeurtenissen zich aan ons, ondanks ons.

Nietig zijn wij.

Dit is een bijdrage van gastschrijver Jacquelien van der Hulst

Taal: Als de veren van de pauw of als het groen van de gifkikker

Geplaatst op: 10 november 2011 door schrijfbloq in Thema: Contrast

Zie haar pronken door m’n leven
Kijk haar spelen met de wind
Prikkels die haar gloed me geven
Houd me voor haar stekels blind
Onze dagdromen verweven
Volg ik haar door iedere wind”*

Huub van der Lubbe toont hier de enorme aantrekkingskracht van taal. Mooie woorden geweven tot een verleidelijke constructie.

Helaas bestaat taal ook uit woorden die speciaal bedacht zijn om af te schrikken. Om te laten zien dat iets met zo’n naam wel heel verschrikkelijk moet zijn. De meester van de afschriktaal is op dit moment ongetwijfeld Geert Wilders. Van moskeeën maakt hij ‘haathutten’ van waaruit haatimams met haatbaarden de islamisering over Nederland verspreiden. Steeds meer moslims zorgen met hun ‘kopvodden’ voor een onveilig straatbeeld. Dorpen als Venlo en Volendam sidderen bij het horen van deze woorden.

Na de Algemene Beschouwingen, die overheerst werden door de ‘bedrijfspoedel’ en ‘doe es normaal man’, werd gezegd dat het hier vooral een semantische kwestie is. Dit is veel te makkelijk. In het verleden is gebleken dat taal een prima middel is om mensen klaar te stomen voor een nieuwe, levensgevaarlijke werkelijkheid. Het bekendste en volgens sommigen ongeschiktste voorbeeld is het Derde Rijk. Hitler en de zijnen waren de meesters van de semantiek. Zo werd het woord Jood een zeer negatief bijvoeglijk naamwoord. Er werd altijd gesproken van de Jood Marx en de Jood Heine, hoewel beiden Duits van geboorte waren. De Sovjet-Unie en de Verenigde Staten werden op eenzelfde manier tot een gemeenschappelijke vijand gemaakt door te spreken van de ‘joodsmarxistische wereldbeschouwing’ en het ‘joodskapitalistische uitbuitingssysteem’. In de Duitse maatschappij werd op deze manier heel eenvoudig een tweedeling geschapen tussen ‘Wij’ en “Zij’. Wat er met die ‘Zij’ gebeurde, werd in eufemistische termen besproken. De andersdenkenden kregen een ‘Sonderbehandlung’, wat in de praktijk neerkwam op marteling of moord. Voor de Joden werd de ‘Endlösung der Judenfrage‘  bedacht. Velen hebben lang gedacht en gehoopt dat het alleen om deportatie en tewerkstelling ging. Gedurende de oorlog en zeker daarna werden de gevolgen van wat wij nu de Holocaust of Shoah noemen gruwelijk duidelijk.

De Duitser Victor Klemperer heeft hier een schokkend boek over geschreven. ‘LTI – Lingua Tertii Imperii: Notizbuch eines Philologen’ (Notitieboek van een Filoloog) bestudeert de bovengenoemde taal van het Derde Rijk. Verplicht leesvoer voor iedereen die denkt dat taal nooit pijn kan doen. Niemand mag ooit meer wegkomen met, ‘Ich habe es nicht gewusst’.

** uit ‘Mijn van straat geredde roos’ van De Dijk, tekst Huub van der Lubbe.

Dit eerste verhaal binnen het thema CONTRAST is geschreven door Lucas Bezembinder

Een nieuw thema: Contrast

Geplaatst op: 10 november 2011 door schrijfbloq in Thema: Contrast
Tags:, , ,

“You say yes, I say no 
You say stop and I say go, go, go 
Oh, no 
You say goodbye and I say hello 
Hello, hello 
I don’t know why you say goodbye 
I say hello 
Hello, hello 
I don’t know why you say goodbye 
I say hello “

Een couplet vol met tegenstellingen. Zo begint het lied ‘Hello, goodbye,’ van The Beatles.

Vandaag een eerste verhaal binnen het thema van de maand November: Contrast. Het verhaal is geschreven door Lucas Bezembinder en gaat over tegenstellingen in de taal. Dit is slechts een van de vele mogelijkheden om dit thema invulling te geven. Wij willen jullie dan ook vragen een verhaal of gedicht binnen dit thema te schrijven. Verras ons en de lezers met een bijzondere invalshoek.

Stuur je verhaal naar: lucas.bezembinder@online.nl