Taal: Als de veren van de pauw of als het groen van de gifkikker

Geplaatst op: 10 november 2011 door schrijfbloq in Thema: Contrast

Zie haar pronken door m’n leven
Kijk haar spelen met de wind
Prikkels die haar gloed me geven
Houd me voor haar stekels blind
Onze dagdromen verweven
Volg ik haar door iedere wind”*

Huub van der Lubbe toont hier de enorme aantrekkingskracht van taal. Mooie woorden geweven tot een verleidelijke constructie.

Helaas bestaat taal ook uit woorden die speciaal bedacht zijn om af te schrikken. Om te laten zien dat iets met zo’n naam wel heel verschrikkelijk moet zijn. De meester van de afschriktaal is op dit moment ongetwijfeld Geert Wilders. Van moskeeën maakt hij ‘haathutten’ van waaruit haatimams met haatbaarden de islamisering over Nederland verspreiden. Steeds meer moslims zorgen met hun ‘kopvodden’ voor een onveilig straatbeeld. Dorpen als Venlo en Volendam sidderen bij het horen van deze woorden.

Na de Algemene Beschouwingen, die overheerst werden door de ‘bedrijfspoedel’ en ‘doe es normaal man’, werd gezegd dat het hier vooral een semantische kwestie is. Dit is veel te makkelijk. In het verleden is gebleken dat taal een prima middel is om mensen klaar te stomen voor een nieuwe, levensgevaarlijke werkelijkheid. Het bekendste en volgens sommigen ongeschiktste voorbeeld is het Derde Rijk. Hitler en de zijnen waren de meesters van de semantiek. Zo werd het woord Jood een zeer negatief bijvoeglijk naamwoord. Er werd altijd gesproken van de Jood Marx en de Jood Heine, hoewel beiden Duits van geboorte waren. De Sovjet-Unie en de Verenigde Staten werden op eenzelfde manier tot een gemeenschappelijke vijand gemaakt door te spreken van de ‘joodsmarxistische wereldbeschouwing’ en het ‘joodskapitalistische uitbuitingssysteem’. In de Duitse maatschappij werd op deze manier heel eenvoudig een tweedeling geschapen tussen ‘Wij’ en “Zij’. Wat er met die ‘Zij’ gebeurde, werd in eufemistische termen besproken. De andersdenkenden kregen een ‘Sonderbehandlung’, wat in de praktijk neerkwam op marteling of moord. Voor de Joden werd de ‘Endlösung der Judenfrage‘  bedacht. Velen hebben lang gedacht en gehoopt dat het alleen om deportatie en tewerkstelling ging. Gedurende de oorlog en zeker daarna werden de gevolgen van wat wij nu de Holocaust of Shoah noemen gruwelijk duidelijk.

De Duitser Victor Klemperer heeft hier een schokkend boek over geschreven. ‘LTI – Lingua Tertii Imperii: Notizbuch eines Philologen’ (Notitieboek van een Filoloog) bestudeert de bovengenoemde taal van het Derde Rijk. Verplicht leesvoer voor iedereen die denkt dat taal nooit pijn kan doen. Niemand mag ooit meer wegkomen met, ‘Ich habe es nicht gewusst’.

** uit ‘Mijn van straat geredde roos’ van De Dijk, tekst Huub van der Lubbe.

Dit eerste verhaal binnen het thema CONTRAST is geschreven door Lucas Bezembinder

reacties
  1. itsanoushka zegt:

    Dat vind ik nou ook! Mooi stuk.

  2. Met taal kun je veel dingen doen. Mooie dingen zeggen maar ook lelijke dingen zeggen. Taal is zo krachtig. Alleszeggend. Ik ervaar dit bijna elke dag weer.

    Fijne bijdrage, Lucas.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s