Onvoorwaardelijke liefde een utopie?

Geplaatst op: 6 oktober 2011 door schrijfbloq in Thema: Relaties
Tags:, , , , , , ,

Bij het thema Relaties schieten er een heleboel mogelijkheden door m’n hoofd: man/vrouw, ouder/kind, werkgever/werknemer, baasje/hondje. Daarnaast ook de vele aspecten die belangrijk zijn in relaties, zoals vertrouwen, respect en gelijkwaardigheid. We zijn ook allemaal afhankelijk van elkaar in een relatie. Zolang alles een beetje in balans is, gaat het goed, maar soms lijkt de balans voor de buitenwereld een beetje zoek te zijn. Dan geldt eigenlijk het belangrijkste, haal je beiden eruit wat je nodig hebt.

Een mooi voorbeeld hiervan is de relatie van mijn ouders. Als kind zijnde vroeg ik me altijd af wat hun in vredesnaam bond. Altijd onderhuidse ruzies, steken onder water, elkaar proberen af te troeven en dat alles onder het mom van ‘wij maken geen ruzie hoor wij hebben slechts een meningsverschil’. Tuuurlijk, toen ik eenmaal het huis uit was en ik zag dat die twee-eenheid gewoon bleef bestaan en dat ik eindelijk begreep dat het allebei volwassen mensen waren die konden beslissen om er uit te stappen maar dat niet deden, kon ik het loslaten. Ze zochten het maar lekker uit met z’n tweeën. Blijkbaar werkte het voor hen op deze manier.

Een van de bijzonderste, -lees ingewikkeldste – relaties die je kunt hebben is een ouder/kind relatie. Nou geldt natuurlijk voor iedere relatie dat er groei en ontwikkeling in moet zitten, maar bij een ouder/kind relatie is dat wel heel belangrijk omdat het een natuurlijk gegeven is. Een kind wordt geboren als baby en dat ie schattig is, is geen toeval. De natuur heeft er voor gezorgd dat baby’s en puppies, kortom alles wat jong en afhankelijk is van overleven van anderen schattig is. Dat heeft te maken met de stand van de ogen etc etc is mij eens verteld door een bioloog. Die schattigheid verdwijnt naarmate de afhankelijkheid van overleven minder wordt en daar zit vaak het probleem. De afhankelijkheid verandert en dat kan voor sommige mensen erg schokkend zijn. Maar ook al ben je er op voorbereid en heb je gelijkwaardigheid en het tot volle ontwikkeling brengen van de potentie van je kind vooropgesteld, dan toch word je soms nog verrast door die veranderingen Ze kunnen je laten twijfelen. Maar ook die emoties betekenen groei, mits je er natuurlijk voor open staat.

Afhankelijkheid is er natuurlijk in alle relaties, maar ook daar geldt, ‘gun je elkaar die groei?’ Kan de baas het aan dat zijn rechterhand hem voorbij groeit qua kennis en inzicht? Kan de vader het aan dat de dochter met de ogen draait als hij een poging doet om haar wiskunde te begrijpen? Kan de man het aan dat zijn vrouw meer gaat verdienen dan hij?

Voor mij persoonlijk is het heel belangrijk dat ik word vrijgelaten om mezelf te ontwikkelen, te groeien in een relatie. Je loopt natuurlijk altijd de kans dat je elkaar ontgroeit maar als je van elkaar houdt, gun je elkaar die groei. Accepteer je het feit dat de groei niet altijd gelijk op gaat en dat je elkaar af en toe op sleeptouw moet nemen. Als je dat allebei kunt accepteren kom je denk ik een heel eind.

Afhankelijkheid is er ook tussen het baasje en het dier. Waarbij vaak het dier afhankelijker lijkt dan het baasje. Als het dier verwaarloosd wordt en geen eten krijgt of mishandeld wordt ja dan is dat zo, maar gelukkig gaat het in de meeste gevallen anders en dan is het waarschijnlijk een van de stabielste relaties die je kunt hebben. Baasje geeft hondje eten, drinken, een aai, loopt er mee, gooit een bal, betaald kapitalen aan de dierenarts maar krijgt daar iets heel moois voor terug; onvoorwaardelijke liefde! Of je nu je door de tijd heen, dik, kaal, depressief, werkloos, ziek of oud wordt het beestje blijft je vrolijk begroeten, iedere ochtend!

 

Dit is een bijdrage van gastschrijver Anoushka Rood

reacties
  1. Hey Anoushka,
    Knap hoe je in een notendop even alle soorten relaties de revue laat passeren. De ouder-kind relatie zou ik wel wat meer uitgediept willen zien. Wie weet een volgende keer…..

    Ga door met schrijven!

    Frank

  2. Anoushka zegt:

    Hi Frank,

    Dank je wel! Zal eens nadeken over de uitdieping van de ouder/kind relatie.

    Grtz Anou

  3. madbello zegt:

    Tja! Relatie is een keuze, al lijkt het soms dat een relatie een maatschappelijke verplichting is om die in stand te houden als je daar eenmaal aan begonnen bent, buiten het feit dat relaties vaak na jaren financieel van mekaar afhankelijk zijn en vaak pijnlijk is om daar een knoop door te hakken. Kwestie van angst, angst van het onbekende en loslaten van wat je nu hebt.

    Ondanks de vlinders maken verliefde mensen onbewust kijkharde keuzes van: ”wat moet ik laten en wat krijg ik er voor terug” en die grens verschuift steeds verder

    Ik had een Italiaanse vader en Haagse moeder, dus vertel mijn wat!🙂 wat mensen mekaar kunnen aandoen. Ik ben relatieloos en besloten om alle aandacht aan mijn zoon van 11 te geven en daar niets meer tussen te laten komen en we hebben het harstikken naar ons zin, zo lang het duurt. Je weet wel puberteit en zo!

    Mooi stukje en goed samengevat😉

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s