De draai van Geert…

Geplaatst op: 11 juni 2011 door Geert van den Munckhof in /Actueel/
Tags:, , ,

Plus… vlam!

...geen idee wat je overkomt...


Met bakken valt de regen naar beneden. Op buienradar zie ik dat dat nog een kwartier duurt. Het is zaterdagmiddag, bijna 15.00 uur. De dag voor Pinksteren, dus een extra lang weekend. Morgen, op zondag, gaat de vrouwelijke helft van ons gezin, vrouw en dochter, met de auto naar de carbootsale. Om te vérkopen deze keer, dus onze auto heeft morgen een dubbele functie. Personenvervoer en handelstransport. Dat is leuk, maar dat is pas morgen. Voor vandaag betekent het dat de handelswaar verzameld moet worden. Een stevig kledingrek staat beneden en dat rek wordt -na elk bezoek aan de kleerkasten van vrouw, zoon en dochter-  zwaarder behangen met te kleine of niet of nauwelijks gedragen kleding.

Dat wordt achterbank wegklappen, morgen, en in de achteruitkijkspiegel alleen maar jezelf en een heleboel kleding zien. Ach, het is maar een klein stukje rijden, dus dat moet kunnen. Als er morgen op weg naar de carbootsale iemand van achter tegen de auto aan rijdt, dan kan dat nooit erg hard gaan. Van vóren aanrijden is een probleem van een andere orde. De lading zou dan wel eens een tegenovergesteld effect kunnen hebben als de airbags. Hoeveel kilo kleding kun je in je rug verdragen, terwijl je van vóór met je neus in de airbag knalt? Liever niet aan denken. Het zal wel goed gaan. En je moet in deze tijden van economische crisis wat risico durven lopen met je handel. Vanavond weten we hoe zwaar het transport zal zijn.

Ondertussen is het gestopt met regenen en onweren. Een paar uur geleden was er ook al zo’n regenbui. Toen stond ik binnen in de Plus-supermarkt, om de wekelijkse boodschappen te doen. Zo’n lang weekend, dat betekent ook extra veel boodschappen doen. Zo heel af en toe doe ik die weekend-boodschappen en dat is elke keer opnieuw een belevenis.  Een karretje is deze keer snel gekocht, want de euro, die ik normaal altijd niet bij me heb, zit vandaag gewoon in mijn portemonnee. Met kar van buiten naar binnen, via de in drieën gedeelde draaideur is het eerste avontuur. Ik had al gezien dat meer mensen daar moeite mee hebben. Het draaideursysteem is namelijk zo afgesteld, dat wanneer iemand met zijn karretje per ongeluk de deur ook maar heel eventjes aanraakt, de hele handel acuut stopt. Een hilarisch gezicht. Zeker wanneer iemand zonder karretje, met álle ruimte in zijn ‘draaideur-derde’ nietsvermoedend bij zo’n acute stop, met zijn snuit, -vlam!-, vol tegen de ruit aanknalt. Boze blikken door de vensters, in de richting van degene met kar, die op dat moment steevast net doet alsof hij niet heeft gebotst. En dat is ook zo. Niet met z’n gezicht tenminste.

Door goed op te letten, kun je met je karretje echter ook zonder kleerscheuren door de draaideur komen. Mij lukte dat in ieder geval. Maar dán. Dan moet je de winkel zelf nog in. Plus, heet die winkel. En die plus staat symbolisch voor mij, als klant, plús nog zeshonderd andere klanten. Tering, wat een drukte op zaterdag. En omdat alle schappen door die drukte ook supersnel leeg raken, moeten studenten die op zaterdag eigenlijk helemaal niet willen werken, met grote vulkarren precies dáár gaan staan, waar ik met  zeshonderd anderen door moet. Probeer dan maar eens bij het gehakt te komen, achter in de winkel… De uitdrukking ‘waar gehakt wordt, vallen spaanders’ krijgt ineens een hele andere betekenis… Afijn, uiteindelijk lukt het, maar dan blijkt dat ik onderweg de boter voorbij ben gelopen, die vooraan in de winkel ligt. Dat is op zich niet zo erg, maar die staat wél op mijn briefje, ónder het gehakt…

Dus terug. Slim probeer ik de obstakels die de vakkenvullers van net voor me hadden neergezet te ontwijken. Ik kies een ander paadje maar meteen om de hoek blijkt dat ook in dát gangetje vakken leeg zijn.  De zeshonderd anderen hebben net zo’n briefje als ik, zie ik in dat smalle paadje. Bij hen staat het gehakt blijkbaar onder de boter… De balende student van daarnet, die het vakkenvullen zélf niet leuk vindt, vindt wél z’n ontspanning in het meelijwekkend aankijken van klanten. Hij doet dat met een aan treurigheid grenzende berusting in de ogen. En je hoort hem denken: ‘Ik moet hier werken, maar what the fuck doen jullie hier eigenlijk’?

Verder is de sfeer bij de Plus wel relaxed. Plus dat ik me bewust ben, dat de zo af en toe opgedane winkelervaring mij in de toekomst nog wel een keer van pas kan komen. Hoewel ik het idee heb dat de boter en het gehakt toch op een nét iets andere plek liggen, dan de vorige keer toen ik hier was. De Plus zal toch niet expres alle artikelen steeds op een andere plek neer laten leggen door de vakkenvullers, om de klanten nóg meer door de winkel te laten lopen? Ze zullen de klanten zo toch niet willen verleiden tot nòg meer impuls-aankopen? Dat er, daar waar eerst de boter lag, ineens een tube tandpasta je toelacht? Plus, dat je dan meteen gaat twijfelen of die op was of niet. En tandpasta staat niet op je briefje, dus voor de zekerheid…

Nee, dat zal de Plus toch niet doen… Die houden van hun klanten. Maar ja, die vakkenvullers. Die vertrouw ik niet. Die zijn nog maar net een paar uur terug van een flinke avond stappen bij de Lange. Die zijn met een geweldig stuk in de hakken en een paar uur slaap, door hun moeders van hun bed gelicht. Moeders die zo, tevergeefs, een kleine bijdrage proberen te leveren aan het niet aanwezige verantwoordelijkheidsgevoel van hun kroost. Vakkenvullers zijn het, die het verder de reet zal roesten of ze nou boter of tandpasta in de schappen zetten.

Kortom, een belevenis, bij de Plus. Ik sta in de rij bij de kassa waar je alleen maar kunt pinnen. En ik heb geluk. Er staan maar twéé personen voor me, waarvan de eerste de hele inhoud van zijn tot de nok toe gevulde kar al op de band heeft liggen. Helaas leest ze dán pas dat er daar alleen maar gepind kan worden…

Uiteindelijk loop ik na een uur met een volle kar richting uitgang. Daar ben ik nog nét getuige van een tand door de lip van een kleuter en een bloedneus bij een grijsaard. Allebei geen idee van wat hen net overkomen is omdat ze beide geen sjoege hebben van hoe de draaideur bij de Plus werkt. Vlam! Ja, winkelen bij de Plus is best leuk. En ook al ligt het spul er altijd op andere plekken, die draaideur maakt alles goed. Een hilarische mengeling van Slapstick en Jack-ass. Zeker als het hard regent, want dan willen er veel mensen snel naar binnen… Vlam!

reacties
  1. Warvis zegt:

    De daklozen krantenverkoper die daar staat komt vast niet bij van leedvermaak.

    Fijne Pinksteren!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s