De draai van Geert…

Geplaatst op: 9 januari 2011 door Geert van den Munckhof in /Actueel/

Er een draai aan geven. Dat gezegde staat aan de basis van mijn twitternaam Ennendreij. Voor de niet-limburgers onder ons: dat is dialekt voor ‘eendraai’. Een naam die voor mererlei uitleg vatbaar is en dat past wel bij mij. Voornamelijk omdat ik niet graag kies of -positiever geformuleerd- graag mogelijkheden open houd. Dat ervaar ik meestal als een positieve eigenschap maar zie het soms ook als een manco. Eigenlijk dus ook een vorm van niet kunnen kiezen… Een dilemma dat je vaker bij creatieven ziet. Het ontstaat bij mij vanuit een gevoel dat het altijd anders en misschien dus nog beter kan. Een keuze lijkt in dat voortdurende proces van zoeken zo onherroepelijk definitief. Een keuze maakt iets af. Beëindigt iets. Stopt de creativiteit en dat wringt per definitie. Dus moet je daar een draai aan geven!

Symboliek, dubbelzinnigheid, stileren. Manieren om een draai te geven in vorm en in taal. En wat je ook creëert, er moet wat te raden over blijven, vind ik. Eenduidigheid is zo saai. Het klinkt als woord al zo beperkt. Bij mij roept het meestal vraagtekens op, als ik mensen heel eenduidig hoor verkondigen iets heel zeker te weten. Daar ben jij dus mooi klaar mee, denk ik dan. Lekker gemakkelijk. Dat kun je zo laten want het heeft geen (creatieve) energie meer nodig. Toch komt ook hier mijn ‘draaien’ om de hoek kijken. Want hoewel ik vraagtekens voel, zie ik ook wel dat sommige situaties een uitroepteken waard zijn. Sterker nog, soms is een uitdrukkelijke keuze nodig als je verder wil komen. Als je op wat voor manier dan ook verder wil groeien. Je zelf wil ont-wikkelen. Draaien is -en dat vind ik in dit verband wel interessant- een synoniem van wikkelen. Is ‘niet-draaien’ ook synoniem aan ‘ont-wikkelen’?

Die draai brengt me bij het ingewikkelde van ontwikkelen. Op zich een boeiende woordcombinatie. Als je even met die woorden speelt -er een ‘letterlijke’ draai aan geeft zogezegd- dan zou je kunnen stellen dat ont-wikkeling in zijn ‘eindfase’ alleen maar kan bestaan als het ‘niet ingewikkeld’ is. Eh, ja? En dan? Moeten of kunnen we hier iets mee? Misschien wel, want dat zou betekenen dat als je je wil ontwikkelen, je eigenlijk niet hoeft te kiezen tussen wèl of niet ingewikkeld. Niet te lang over nadenken, zou je denken. Niet twijfelen over dat het ook anders zou kunnen. Dat wordt namelijk al heel snel veel te ingewikkeld… En dat staat, zo lijkt het,  haaks op ontwikkelen…

Lastig hoor. Je kunt namelijk ook kiezen voor de stelling dat ontwikkeling alleen maar kan als het wél ingewikkeld is. Iets moet ‘in-gewikkeld’ zijn voordat je het überhaubt kunt ‘ont-wikkelen’. Welke keus moet je dus maken? Welke draai kun je hier aan geven? De keus valt mee als je kiest in de wetenschap dat je altijd opnieuw een keuze hebt. Dat maakt het iets makkelijker. Minder ingewikkeld. Ervoor kiezen dat deze column af is, is ook niet zo ingewikkeld. O ja. Nog één ding. ‘Er een draai aan geven’ in de méést letterlijke zin, slaat op mijn draaiorgeltje. De eerste column onder de kop ‘De draai van Geert…’ is eigenlijk een hele ingewikkelde manier, om mijn ontwikkeling met betrekking tot het orgeltje onder de aandacht te brengen. Op de site www.everyoneweb.com/ennendreij kun je daar alles over lezen. ‘De draai van Geert…’ is daar in zijn elementairste vorm te vinden. En daar draait het ook om…

reacties
  1. Warvis zegt:

    Ik weet zeker😉 dat als een mens zichzelf blijft ontwikkelen hij/zij uiteindelijk bij de kern aankomt. En dat die vervolgens verdraaid eenvoudig blijkt te zijn. Want ingewikkelder dan Yin Yang is het allemaal niet. Zonder chaos is er geen structuur. En het ingewikkelde van wat dan ook komt door alle ontwikkelingen die het doorgemaakt heeft. De complexiteit van een synthesizer is begonnen met eenvoudige instrumenten zoals een draaiorgel. En de ontwikkeling van elektronische muziek en instrumenten gaan nog steeds verder.

    De ene ontwikkeling leidt tot de andere. Ingewikkeld? Eigenlijk niet. Zolang er balans tussen de dualiteit van het mogelijke en onmogelijke bestaat kan het daarbinnen groeien. En die balans vinden we door zowel te wikken als te wegen. Yin en Yang in al haar eenvoud.

    Schitterend zoals jij steeds weer in de details van onze wereld het grote geheel weet te vinden door er jouw draai aan te geven.

    Chapeau!!!

    • Warvis. Beginnen met ‘ik weet zeker’… en dan die twijfelsmiley erachter. Briljant. Van allergie sky-high naar acceptatie. In drie woorden en een symbooltje de balans te pakken. Mooi hoe je dat doet. En mooi hoe je vervolgens mijn draai inwikkelt in de ontwikkeling van je reactie. Bedankt daarvoor en voor je franse hoed.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s