Tweede kerstdag

Geplaatst op: 26 december 2010 door Geert van den Munckhof in /Actueel/

Half twee ’s middags. Na twee dagen met vanalles nu even helemaal niks. Buiten vriest het net niet en binnen is het nu minder koud dan een uurtje geleden. De Volkskrant ligt in al zijn onderdelen voor me op de tafel. Net helemaal uitgelezen, met de top 2000, via de iPhone, op de oren. Op diezelfde iPhone deze indrukken aan het vastleggen. Er zijn zoveel andere dingen die ik kan doen, maar nu even niet. Eva Jinek kijkt me aan vanaf het Volkskrant magazine. Die heeft toch ook vanalles meegemaakt het afgelopen jaar. Heb ik net zitten lezen en me verbaasd hoe zoiets ‘gewoons’ zo kan exploderen in de media. En wat te denken van die Nederlander die in een vliegtuig een terrorist uitschakelde. Samen met twee anderen lees ik, maar hij werd de personificatie van de held die we allemaal willen zijn. De mediamaffia, zoals hij het omschrijft, beangstigt hem nu méér dan de terrorist waarbij hij een bom in diens kruis onklaar maakte. Het kan verkeren. Als zijn zaakje toen wel geëxplodeerd was, hadden we gewoon weer een geslaagde aanslag gehad, inplaats van een held. Wrang. We smullen met z’n allen van beide. Het leed maar ook het succes van anderen. Het is gemeengoed geworden. Via alles dat met een ‘i’ begint zijn we erbij. Vaak slechts enige seconden later dan de realiteit. We komen steeds dichter bij het punt dat we er écht live bij kunnen zijn. Nog even en we kunnen via de digitale snelweg afkortingen vinden die het mogelijk maken ruim vóór de ramp op de plek van bestemming te zijn. Utopie? TomTom leidt ons nu toch ook al om een file heen (om een andere in te rijden…).
Ach, het zal allemaal wel anders zijn dan het lijkt. Uiteindelijk ligt er wel twintig centimeter sneeuw buiten, vriest het nog steeds net niet en zingt Lenny Kravitz het nummer ‘always on the run’. Het kan verkeren.

reacties
  1. maria zegt:

    Ja we zijn always on the run.Door het lezen van andermans ellende of pech lezen, hebben we even een gevoel van he wat gaat het mij goed. Gelukkig is mij dat niet gebeurt. Daardoor tellen we even onze eigen zegeningen.

    Doordat we zoveel in de gejaagde wereld missen, word het gezocht in die overaandacht door de media.
    Het blijven toch de kleine dingen die het doen. Heerlijk om te lezen hoe jij oog hebt voor die kleine dingen.

    De beste wensen voor 2011, Maria

    • Maria, dankjewel voor je reactie. Helemaal met je eens dat het de kleine dingen zijn die het (blijven) doen. Van belang is om dat tussen de regels van (volks)krant en worldwideweb in de gaten te blijven houden. Jouw reactie is daar ook een bewijs van. Dank daarvoor, en voor jou en de jouwen ook het allerbeste voor het komende jaar!

  2. Geert zegt:

    Soms probeer je op 2e kerstdag wat uit… Je plaatst een korte overdenking op een ‘alternatieve manier’. Je krijgt vervolgens een terechte reactie van één van je medeschrijfbloq-leden. Wil je e.e.a. gaan rechtzetten maar ziet dan een mooie reactie die je wil bewaren…
    Ook dat dan maar ‘alternatief’, met dank aan Warvis. Zie hieronder.

    Warvis zegt:
    26 december 2010 om 2:20 pm
    Waar Utopia een reële illusie is, daar is iTopia het virtueel.
    Honkvast of ‘Always on the run’.
    ‘t Is het allemaal nét niet.
    ‘To go with the flow’ is vaak geen tijd of ruimte voor. De dynamiek tussen de oevers van het onbegrensde. Misschien zouden we dat toch wat vaker moeten doen.
    Of kan het zijn dat we door het keurslijf van ons Westers denken niet meer weten hoe dat moet?

    Beantwoorden
    • Geert zegt:
    26 december 2010 om 5:36 pm
    Heej Warvis,
    Indrukwekkend, jouw reactie. Ik probeer die te bewaren, omdat ik zelf, via een experimentje van ‘Schrijfbloq-bijdrage’ naar ‘eigen bijdrage’ wil. Ik voorkom volgens mij niet dat ik mijn bijdrage onder schrijfbloq-naam moet deleten (en dus ook jouw reactie…). Ik publiceer de overpeinzing onder mijn eigen naam opnieuw. Ik zie (en lees) je daar graag weer.

  3. Mooie oerpeinzing Geert, en zie daar weer zo’n Caroliense verschrijving, de “v” van victorie verliet het toetsenbord niet op de juiste plaats/tijd. Ik laat het staan.
    Ik zei de gek die ook even net als jij en waarschijnlijk zovelen in deze nadagen van het jaar, , in een eigenste emo-beleving zit. het hoort er ieder jaar bij, ieder jaar ben ik al sinds mijn mensenheugenis op 1e kersdag jarig en weet dat tijdens mijn geboorte, diezelfde nacht een familielid overleed. Sinds jaar en dag weet ik daardoor dat leven en dood bij elkaar hoort, dat alles zo relatief is als je het zelf laat worden en alles “the meaning has you give it”. Dat daar wel kracht voor nodig is illustreert het volgende.

    Vandaag 12 jaar geleden is mijn nichtje vermoord door een jaloerse ex, te afschuwelijk voor woorden, en “gelukkig” heeft hij in de gevangenis zelfmoord gepleegd, althans zo ervoeren wij dat toen. Nu terugkijkend had ik hem graag nog wat jaren langer zien contempleren over wat hij gedaan heeft.
    De meeste familieleden is het gelukt deze gebeurtenis een plekje te geven, een aantal helemaal niet. En dat is voor mij weer hartverscheurend. Haar ouders door mij zeer geliefde mensen, niet meer kunnen bereiken omdat zij het geen plekje hebben kunnen geven. Overigens voor mij totaal begrijpelijk. Het enigst kind laat een groot en oeverloos gat achter met teveel wat niets aan de verbeelding overlaat aan laatste herinneringen.

    Dank je wel Geert,
    x Carolien

    • Oerpeinzing… Ja, die houden we erin. Mooi, hoe toeval zo veelomvattend wordt.
      Tussen toeval en zekerheid ligt zo’n dynamische wereld. Waar de een door (soms aan zelfkastijding grenzende) ‘zekerheid’ wordt beperkt, lukt het de ander door ‘toeval’ de grenzen te overschrijden en zelfs te verleggen.
      Carolien, ‘…een groot en oeverloos gat met een teveel aan laatste herinneringen, die niets aan de verbeelding overlaten’… Om in de woorden van Warvis te blijven: de dynamiek tussen de oevers van het onbegrensde…
      Ik hoop dat 2011 je heel veel dynamiek en toeval brengt, waar jij en iedereen grenzeloos van gaat genieten. Tot in januari, irl.

  4. Warvis zegt:

    Alternatief past prima binnen de kerstgedachte.

    Heb ik gelijk de mogelijkheid om je nog even te bedanken voor de bijzondere gedachte. Daar begon het uiteindelijk mee. Zoals Maria zo mooi opmerkt, heb je een oog voor de kleine dingen. Net als zij weet ik dat te waarderen!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s