Oud; tijd is een (on)willekeurige beweging…

Geplaatst op: 12 december 2010 door Anita Steenbakkers in Geen categorie

Ik en tijd; wij begrijpen elkaar niet. Niet echt. Niet wederkerig in ieder geval. Want hoewel ik overduidelijk haar ritme volg, word ik vervolgens door haar achterhaald. Om op een ander moment weer in te lopen. Vreemd. Soms onbegrijpelijk zelfs.

Tijd als lineair fenomeen snap ik.  Mijn dagen en nachten laten zich vangen in een matrix. Ik leef braaf  volgens een agenda van uur en op tijd.  Planning is voor mij plausibel en prettig gezien de veelheid aan activiteiten.  Mijn doen en daden laten zich meten en coderen  in een duidelijk tijdsverloop. Chronologisch. Heerlijk,  ik houd van zaken met een kop en een staart. Mijn afspraak van 9 uur gaat aan die van 11 vooraf. En, hoewel  klaarblijkelijk beiden vrij bar van aard, speelden de Middeleeuwen zich ruim na de Prehistorie af. Kijk, zo’n (tijds) lijn kan ik volgen.

Maar soms lijk ik door de tijd heen te vallen. Zoals Alice in Wonderland, tumbling through the rabbithole. Voorzie iets wat we doorgaans gemakshalve de toekomst noemen.  Ervaar iets wat zijn tijd vooruit is. En dat is een lastige beweging op een chronologische lijn. Zo liet de ontmanteling van mijn huwelijk zich aankondigen door middel van een beeld wat anderhalf jaar later pas realiteit zou worden. Voorbij de sluiers van tijd en ruimte schrijven de Goden duizelingwekkende scenario’s. En zo nu en dan behaagt het de goddelijke communicatie-afdeling om daarvan een “trailer” voortijdig onze kant op te sturen.

Maar met net zoveel gemak val ik de andere kant op. Het verleden in. Een geur of verloren gewaande smaak kan me zo mijn kindertijd in slingeren. Dan proef ik weer de cacao zoals alleen mijn oma die maken kon, zit ik aan haar tafel met rood/blauwe pers, tegenover een dressoir met foto’s van al haar kinderen. Een galerij van liefde, netjes op een rijtje. Met daarin ook ruimte voor hen die al vroeg het leven lieten.

Tijd is niet alleen lineair. Tijd heeft vele dimensies. Is te manipuleren. We kennen al een soort van tijdmachine. Een transporteur van nu naar terug. Van nieuw naar oud. We noemen het “herinneringen”. En die worden opgeroepen door geuren, beelden, smaken, muziek. Met name de laatste gaat door alle afweermechanismes heen. Ieder mens ruilt ogenblikkelijk, voor even, “de realiteit” voor een andere tijd in.

Een tijd geleden vertelde ik aan een vriend een anekdote over zijn vader. Dat verhaal was mij verteld door een oude vrouw die zijn vader vroeger gekend had. En mijn vriend, die er van overtuigd was dat hij de dood van zijn vader goed verwerkt had en een prima plek had gegeven, barstte in tranen uit. Het verhaal over zijn vader raakte  aan een oud verlangen en een diep gemis. En zijn pijn was op dat moment net zo actueel en in de tijd als dat het oud en gedateerd was.

Sommige ervaringen dragen een eeuwigheidstempel. Andere zijn eendagsvliegen. Maar soms wordt je, in de zogenaamde lineaire realiteit, door iets ouds keihard op je ziel gekust. Tijd doet dan gewoon even niet mee!

 

reacties
  1. […] This post was mentioned on Twitter by Jacqueline v. Zuiden, Anita Steenbakkers. Anita Steenbakkers said: Tijd is slechts een beweging …. zojuist een nieuwe column geplaatst op schrijfbloQ.nl http://bit.ly/fIFkYB […]

  2. Warvis zegt:

    Tijd is niet lineair en valt volgens mij ook niet te manipuleren. Enkel door mensen gemaakte klokwerken komen daarvoor in aanmerking. Maar dat zijn slechts machientjes die óp tijd lopen, aangedreven door veren of batterijen.

    Tijd is vooral relatief. En daarmee de rest van ons bestaan ook.

    Zonder Yin geen Yang, No pain No gain, en zonder de tijdse eeuwigheid kunnen we ook de momenten niet ervaren. En het is natuurlijk daar waar we groeiden, groeien en hopelijk blijven groeien.

    Ik ken je enkel van hier. Dat is niet IRL dus blijft de matrix over. Maar de grens tussen die 2 is dun. Het witte konijn huppelt door allebei en niemand weet waarheen, tot je het volgt. Jouw matrix is ook de mijne. Daarin lees ik van alles over jou, van jou, en wat anderen van jou vinden.

    Ik ben er van overtuigd dat je niets moois kunt verwezelijken zonder het lelijke te kennen. Geen Yin zonder Yang. De momenten van verdriet, intense pijn, van uiterste verwarring(a), of de angst om er keihard door op je ziel gekust te worden; ze zijn de pain van je gain. Tijd is een vriend waar we een haat/liefde relatie mee hebben. Jouw momenten hebben jou het (h)eerlijk mens gemaakt waar ik overal over lees.

    Er zijn mensen die de matrix postief beroeren. Hun energie en kracht doet mooie dingen. Soms zonder dat ze het zelf weten. De ene noemt ze witte konijnen, een ander noemt ze engelen. Uit betrouwbare bron heb ik vernomen dat luisteren het belangrijkst is. Hoe anders kun je goed advies ontvangen?

    Vergeef me het gefilosofeer. Het is mijn aard.

    Ik schrijf dit niet omdat ik iets van je nodig heb. Tenminste, voor zover ik weet toch niet. En wellicht vertel ik ook niets nieuws als ik zeg dat je juíst je ziel moet laten kussen. Niet door mij😉 maar door alle momenten van toen, straks en nu, ook al zijn ze nog zo hard. Want alleen zo blijf je groeien om nóg mooier te worden dan je al was.

    “Curiouser and curiouser.” – Alice

  3. Stargazer zegt:

    Bewust – zijn is als tijd en tijdloos/eeuwig.
    Net als tijd is ook bewustzijn een moment wat in de tijdloze eeuwigheid slechts een zijn is.
    (denk ik)🙂

    • Stargazer zegt:

      Niemand zit misschien te wachten op deze text van mij, maar daarom wilde ik niemand er ook van weerhouden dit te mogen kunnen willen lezen.

      Mijn inziens bestaat er geen tijdreizen, behalve dan vooruit en ja in gedachten ook nog wel achteruit.
      Edoch kwantum mechanica geleerden staan voor een raadsel (wel voor meer raadsels)
      * Hoe kan het nu zijn dat op kwantum niveau een proton zich verschillend gedraagt?
      Wetenschappelijk gezien is dat niet mogelijk want wetenschap hoort constant en meetbaar te zijn en het hoort niet dat een gelijksoortig experiment *(double slit experiment) verschillende uitkomsten kan hebben omdat men observeert.
      * ( In dit experiment schieten ze willekeurig protonen af op een plaat met twee gleuven waarbij de geleerden met stomheid verslagen waren dat zij geen deeltjes patroon (twee gleuven dus twee verticale strepen), maar een golf patroon zagen ontstaan (een vanuit het midden naar de buitenkant in intensiteit gaande afdruk) en toen ze het experiment herhaalde maar expliciet per proton gingen observeren door welke van de twee gleuven het proton nu daadwerkelijk ging er ineens weer een deeltjes patroon ontstond.
      Mysterieus: eerst is elk proton een potentie van: door gleuf of door gleuf of door geen van beide of door allebei, maar wanneer een bewustzijn observeert gedraagt de kwantum mechanica zich anders.

      Zoals alleen dit experiment al aantoont zijn de natuurwetten (zoals tijd) die wij hebben aangenomen op het quantum niveau niet zoals we dachten.
      Zo ook heb ik mijn vooroordeel over tijd moeten aanpassen omdat wetenschappelijk blijkt dat juist in dit quantum niveau het dus wel degelijk mogelijk lijkt dat quantum deeltjes zich in beide tijds-richtingen tegelijkertijd bewegen, voorwaarts en achterwaarts en nu is de vraag wat voor een voorstelling kunnen we hier dan bij hebben?

      We dachten eerst dat op het quantum niveau een proton een deeltje was zoals materie.
      Aan de andere kant is toch ook alle materie relatief en een manifestatie van energie.
      Welk materie je ook wil proberen te ontleden, hoe dieper je de structuur bekijkt hoe meer en meer je moet realiseren dat de materie bestaat uit energieën die door verschillende frequenties ons de illusie geeft van materie.
      Materie is opgebouwd uit atomen en 1 atoom zeer uitvergroot bekeken laat zien dat relatief gezien de afstand tussen de atoom kern en een rondcirkelen proton vergelijkbaar is met 1 appel en kilometers verderop in een baan daaromheen het proton.
      De rest (lege) ruimte, maar wanneer we op dezelfde wijze een proton vergroten zien we soortgelijke afstanden maar dan met quarks.
      Hoe dieper wij proberen in te zoomen op de materie, des te meer wij niet anders kunnen dan te concluderen dat er geen materie is!

      Nu komen we tot de essentie van dit geheel!
      Mijn (accepterende de wetenschappelijke hypothesen) conclusies zijn:

      Dat ik erken dat zodra een verband wordt gecreëerd, materie wordt gevormd en wanneer men elementen daarvan gaat scheiden, ongeacht de relatieve afstand tussen de deeltjes, zij blijven onlosmakelijk dmv energie (string theory) met elkaar verbonden!
      Daarom is alles, het universum en wij mensen met elkaar verbonden al vanaf de oerknal!

      Ik denk dus ik besta.
      Bewustzijn is onlosmakelijk verbonden met ons universum!

      http://tao-alpha-omega.hyves.nl/index.php?l3=bl&l4=it&blogitem_id=45823066&blogitem_secret=mLNO

      Hoe moeilijk denkbaar dan ook, maar het zal dus kwantummechanisch mogelijk moeten zijn dat ons zijn in de toekomst ons heden beïnvloed.

      Zowel in de hemel van het tijdloze zijn als onze materiële aardse bewustzijn van tijd, bestaan beide naast elkaar en als yin en yang bestaan beide in een symbiose.
      Onlosmakelijk, onafscheidelijk en voor eeuwig met elkaar verbonden!

      Hierbij wens ik alle de beste wensen voor 2012 toe,

      Met groet; stargazer, alias; Tao

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s