Verhuizen zonder te vertrekken

Geplaatst op: 20 oktober 2010 door Petra Paanen in Thema: Verhuizen

Als klein meisje was ik reislustig, ik heb dan ook in mijn eentje al verre reizen gemaakt. Het verlangen om overal te kunnen zijn, is altijd in mijn leven gebleven. Ik heb gereisd naar andere landen, andere landschappen, andere levens en dimensies. Ik heb mensen ontmoet, liefdes ervaren en oorlogen beëindigd. Ik reis alleen, groepsreizen zijn niet aan mij besteed.

Zelfs toen ik nog klein was had ik geen behoefte om met anderen te reizen. Mijn ouders hadden vaak geen idee waar ik naar toe ging, maar wilden graag achteraf de verhalen in geuren en kleuren horen. Het meest aantrekkelijke aan mijn manier van reizen was dat ik nooit koffers hoefde in te pakken. Ik reisde licht en kon ieder moment vertrekken. Of toch niet?

Toen ik ouder werd en de behoefte aan een eigen plek in mij begon te ontkiemen, groeide naast het reizen, ook het verlangen naar een eigen huis. Vooral het inrichten van mijn nieuwe paleis kreeg grote aandacht.

Ik heb onder andere gewoond in een klein dijkhuisje aan een grote rivier, een landhuis in Spanje en een loft in Amsterdam. Maar ook tijdelijke kastelen en hutjes in het bos noemde ik mijn thuis. Ik maakte keuzes aan welke rivier ik wilde wonen, waar het zwembad moest liggen en of de keuken toch op een andere plek moest komen. Als het huis was ingericht, vertrok ik weer. De reis naar het huis was boeiender dan een lang verblijf. Het meest aantrekkelijke aan mijn manier van verhuizen was dat je nooit dozen hoefde in te pakken. Ik woonde licht en kon ieder moment vertrekken. Of toch niet?

Op mijn reizen en in mijn huizen heb ik de grote liefde vaak beleefd. Ik ontmoette romantische mannen die mij de weg wezen in onbekende gebieden of liep spannende mannen die het kasteel naast me bewoonden tegen het lijf. Weergaloze relaties die mij in vuur en vlam zetten. Of juist een haven waren binnen woelige baren.

Verbintenissen en huizen komen in mijn leven juist op het moment dat ik ze nodig heb. Ze eindigen als ze hun doel hebben gediend en verdwijnen als mijn dagdromen stoppen en ik mijn ogen open. Het meest aantrekkelijke aan mijn manier van reizen en mezelf vestigen (in huizen of relaties) is dat ik nooit gekwetst word.

Ik leef licht en kan ieder moment vertrekken. Of juist niet.

reacties
  1. Warvis zegt:

    Wat een mooie dromen. Daar ben ik stiekem een beetje jaloers op. Als man ben ik wat dat betreft namelijk ‘geestelijk gehandicapt’. Dwz; mijn dromen gaan meestal over sex…

    Zou het door mijn ‘handicap’ komen dat ik al 24 keer écht verhuisd ben, in 4 verschillende landen gewoond heb, met m’n 6e relatie bezig en voor de 2 keer getrouwd ben, en een waslijst aan beroepen gehad heb op alle treden van de maatschappelijke ladder?

    Jaag ik onbewust ongekende dromen na? Want wat jij droomt dat heb ik gedaan. Telkens weer het avontuur. Maar ook telkens weer die dozen. Telkens een nieuw huis. Maar ook telkens weer het klussen. Telkens een nieuwe romance. Maar ook telkens weer het scheiden en de pijn.

    Jij wordt ‘wakker’ waar je was, ik steeds weer op zoek.
    Wil ik graag meer dromen, jij meer ondervinden?

    Of toch liever niet?

    Ik lees je twijfel in een schitterend verhaal. De vragen die je daardoor aan jezelf stelt zorgen dat je regelmatig kijkt of de ingezette koers nog steeds gevaren wordt. Mooi!!
    Mijn levensmotto’s zijn;
    – no pain, no gain
    – angst is er om er voor te zorgen dat je in leven blijft, niet om je tegen te houden zo veel mogelijk te (be)leven
    Misschien heb je er iets aan.

    Altijd leuk om bij iemand naar binnen te mogen kijken. Bedankt voor de inzichten door het delen van je dromen. Mijn dromen houd ik beter voor mezelf😉

    • Petra Paanen zegt:

      Wat een mooie reactie. Dank je dat je mijn verhaal zo goed hebt geplaatst. Bijzonder dat jij hebt geleefd waarover ik heb gedroomd. We lijken daarin een paradox die door het hetzelfde thema zijn verbonden.

      Zeker ben ik ook een beetje jaloers op jou. Jouw vermogen en duidelijke talenten je zo in het avontuur te storten met alle risico’s van dien ken zo niet. Niet op alle vlakken moet ik zeggen.

      Denk echter niet dat ik door het leven ben gekomen zonder verhuisdozen, nieuwe banen en meer dan genoeg tranen…dus ik weet wel dat je het kunt overleven…

      Als iemand zo goed kijken als jij, dan laat ik iemand graag naar binnen kijken. Het wordt dan een eer.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s