Verhuizen of aanpassen

Geplaatst op: 11 oktober 2010 door Lucas Bezembinder in Thema: Verhuizen
Tags:, , , ,

Ik kan twee redenen verzinnen om te verhuizen. Omdat het op de nieuwe plek beter toeven wordt of omdat het op de oude plek minder toeven is. Al kan de laatste reden er nog wel eens voor zorgen dat er niet verhuisd wordt, maar dat men zich aanpast. Als ik naar mijn eigen verhuisgeschiedenis kijk dan klopt dat mooi. Soms was de nieuwe plek de reden van het verhuizen, soms het achteruitgaan van de oude plek. En ook het aanpassen is herkenbaar voor mij.

Ik was net geboren toen mijn ouders verhuisden vanuit het huis van mijn oma naar hun eerste woninkje. Weliswaar een klein, tochtig huis zonder wc aan de gracht net buiten het centrum van Steenwijk. Maar met een kind is een kamertje op zolder niet genoeg. En ook niet goed voor de relatie schoonmoeder-schoondochter. Daarna verhuisden wij binnen Steenwijk naar een huis mét wc. Vervolgens kreeg mijn vader een baan in Olst en was een verhuizing die kant op heel logisch. Zo ging het ook toen hij in Hilversum ging werken.

Na zestien jaar daar gewoond te hebben verliet ik in 1985 definitief het ouderlijk huis. Ik ging in Utrecht wonen. samen met mijn toenmalige liefde op een zusterflatje met één kamer, een poppenkeuken en dito douchetoilet. Een jaar later werd dit ingeruild voor een HAT-eenheid met twee grote kamers, een grote eetkeuken en ruime douchetoiletruimte. Na mijn studie gingen wij op zoek naar woonruimte met meer kamers. De relatie liep echter op de klippen en drie jaar onderhuur in kleinere woningen was het gevolg. Het fraaist was nog het appartement vlak onder de Dom. Deze lag daar zo dichtbij, dat ’s zondags het gebeier er overheen zweefde en ik toch heerlijk kon uitslapen.

Met mijn nieuwe en huidige liefde verhuisde ik in 1995 naar een groot appartement in Lunetten. Hier zijn onze dochters geboren en  hoewel het een tuin ontbeert woon ik daar, door allerlei omstandigheden gedwongen, nog steeds. Een stapelbed hier en een muurtje daar. De woning lijkt steeds groter dan hij is. Aanpassen is in sommige gevallen heel goed mogelijk.

Maar moet ik mij blijven aanpassen? De situatie in Nederland neemt steeds onaangenamere vormen aan. Een man die schreeuwt dat een deel van mijn landgenoten hier eigenlijk niet thuis hoort, verziekt de sfeer. Wil ik in zo’n land nog wel wonen? Wordt het geen tijd om naar een vriendelijkere omgeving te verhuizen? Ik ben in ieder geval niet van plan mij aan te passen. Dat is het verschuiven van mijn principes. Ga ik pas weg als hij de macht zelf in handen heeft en gedoog ik elke andere situatie waar hij bij betrokken is? Nee! Ik verhuis niet en ik pas mij niet aan. Ik zal vechten! Voor een sociale samenleving waar iedereen mijn buurman kan zijn. Ik verhuis pas als ik moet vluchten.

reacties
  1. elisabeth zegt:

    Blijf maar lekker zo flexibel net als de ruimte in je huis, dan is verhuizen, c.q. vluchten naar een ander land niet nodig. Wie zegt dat het elders beter is? Je krijgt daar geen garantie voor.

    groetjes

  2. Warvis zegt:

    Elizabeth heeft gelijk. Vechten en vluchten zijn angstreacties. En angst is geen goede raadgever.
    Zelf ben ik ondertussen 24 keer verhuisd en dat in 4 verschillende landen. Daar heb ik een aantal dingen van geleerd:
    – Overal zijn leuke en minder leuke dingen. That’s life!
    – Als je vlucht blijft je ellende je achtervolgen.

    Zou het kunnen dat je iets irrationeels voor ogen hebt? Een wereld zonder Geerts? Die illusie kan ik je bij deze ontnemen. Niet iedereen denkt als jij.
    Wat vind je eigenlijk van die anderhalf miljoen mensen die op Wilders gestemd hebben? Zij hebben hem uiteindelijk gebracht waar hij nu is. Die kunnen ook zomaar jouw buurman zijn. Veel van zijn aanhangers zijn ‘gewone’ hardwerkende mensen. Of heb je stiekem PVV’ers liever niet als buren. Zou het kunnen dat je zelf ook discrimineert? Niet op ras of geloof, maar op maatschappelijke of politieke overtuiging?

    Je neemt G. kwalijk dat hij zijn visie schreeuwt om dat vervolgens hier zelf ook te doen.
    Het mooie van dit land vind ik dat je mag denken en zeggen wat je wilt. Ik pretendeer niet de wijsheid in pacht te hebben maar weet wel uit ervaring dat we het in Nederland wat vrijheid van meningsuiting betreft top hebben. Niet iedereen is zich daar even bewust van. Misschien moet je een tijdje sabbatical in Irak, Iran of misschien nog leuker, in Noord Korea gaan wonen om te ondervinden hoe ze daar met vrijheid van meningsuiting omgaan. Dan heb je fijn allemaal gelijkgestemde buren om je heen maar ben wel bang dat je daar je principes een heel eind zult moeten verschuiven om je ‘vrijheid’ te behouden.

    Doorgaans schrijf je mooi en goed, maar vind dit een van je mindere stukken. Jij hebt uiteraard ook vrijheid van meningsuiting. Misschien minder, maar uiteindelijk jaag je met je strijdkreet net als Wilders, ook andersdenkenden tegen je in het harnas.

    Positief- is net zo zeer een keuze als negatief denken (of schrijven). En jij mag weer kiezen.

    Je kunt de wereld niet verbeteren, wel jezelf.

    Sterkte!

  3. Elisabeth en Warvis, bedankt voor jullie uitgebreide reactie. Ik zal niet zeggen dat jullie mij niet goed gelezen of goed begrepen hebben. Daarom zal ik hier op beider reacties ingaan.

    Eerst even over die angst. Dat is een interpretatie van jullie. Want als je dat doortrekt dan kun je alles uit angst doen en ook zo interpreteren. “Ik pas mij aan uit angst”. “Ik ga mee uit angst”. Ik schrijft dit niet uit angst, maar uit bezorgdheid.

    Warvis haalt er net als sommige andere partijen in Den Haag die anderhalf miljoen mensen bij die genegeerd zouden worden als je kritiek hebt op hun voorganger. Dat is een misverstand. Die anderhalf miljoen mensen kiezen om uiteenlopende reden voor zijn programma. Er moeten dus alternatieven komen die de zorgen van die mensen wegnemen. Zeker op sociaal vlak heeft hij daar belangrijke punten die nu veelal genegeerd worden. Waar het mij om gaat is de toon die zorgt voor de tweedeling in de maatschappij. Mensen worden niet bang van die anderhalf miljoen mensen, maar van de taal die hun voorganger uitspreekt. Als hij met leedvermaak spreekt over de bezuinigingen bij de publieke omroep, ‘het Vaticaan van de linkse kerk’, dan slaat de schrik mij om het hart. Glimlachend vertelt hij dat er honderden banen in en rond Hilversum zullen verdwijnen. Dat er veel gezinnen werkloos worden, kan hem schijnbaar niets schelen, gezien het leedvermaak in zijn stem. Dit is slechts een klein voorbeeld van de tweedeling die hij alleen al in woorden creëert. Want voorlopig zal het met de daden wel meevallen. Maar omdat de partijen die zometeen verantwoordelijk zijn voor die daden, er straks op worden afgerekend is de gedoger straks de lachende derde.

    Het enige wat ik dus wil is dat hij straks niet de daad bij het woord gaat voegen.

    PS.
    Ik denk dat ik de wereld wel kan verbeteren en ik begin daarvoor inderdaad bij mijzelf. Want als ik dat niet doe verandert de wereld nooit.

    PPS
    Om deze discussie niet oeverloos te laten worden heb ik mijn visie op een andere manier verwoord. Niet in een vergelijking, want dat is gevaarlijk, maar in een metafoor. Deze staat als aparte column op deze site.

  4. Warvis zegt:

    Hier lees ik de ontwikkelde mens ten voeten uit; alles op de schop en de natuur maar weer aanpassen door er de zoveelste ‘mooie’ dijk in te bouwen zodat er nóg meer mensen bij kunnen. Jammer dat je geen symbiose en balans ziet tussen mens én natuur.

    Mijn persoonlijke overtuiging is dat alle problematiek, waar dan ook, wordt veroorzaakt door overbevolking. Maar met decimering van het aantal inwoners op je agenda win je weinig stemmen. Zo ver reikt ons collectief bewustzijn (nog) niet. Elk ander agendapunt is daarmee dweilen met de kraan open. Politieke correctheid veroorzaakt enkel nog meer mensen, nog meer honger, nog meer geweld, nog meer ‘welvaart’ ziektes, nog meer (geestelijke) armoede nog meer diersoorten die uitsterven, nog meer files, nog meer vervuiling enz.

    Ik deel je visie nog steeds niet, en in “PPS… gevaarlijk”, “bezorgdheid”, “bang van de taal die hun voorganger spreekt” en “schrik om het hart” lees ik toch echt wel een beetje angst.

    Maar je hebt gelijk dat het oeverloos wordt. Dat is politiek per definitie.

    Let’s agree to disagree. Als we dat met elkaar kunnen, dan houden we het leuk totdat Adam’s wassend water de kruik doet barsten.

    Cheers!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s