Vals licht

Geplaatst op: 29 juli 2010 door Anita Steenbakkers in Thema: Vals

Ik kwam niet lichtzinnig op deze aarde. Het was, naar goed christelijk gebruik, nogal een klus. Gewerkt zal er worden, in het aangezicht van God en zo geschiedde. 46 uur puffen, afzien en lijden. Voor mijn moeder. Waarschijnlijk viel het ook voor mij niet mee, het schijnt dat ik op het laatst  aanstalten heb gemaakt om weer naar elders te vertrekken.  In haar wanhoop richtte mijn moeder zich op Maria, haar troosteres. Ze beloofde haar dat ze mij, haar eerstgeborene,  als alles alsnog goed mocht gaan, zou opdragen aan haar. “ Wees gegroet Maria, vol van genade. De Heer is met U, gij zijt de gezegende onder de vrouwen”.  Ik klaarblijkelijk ook. Gezegend, bedoel ik. Uiteindelijk kwam ik, met wat medische hulp, gezond ter wereld. En volgens overlevering had men in dat Brabantse katholieke ziekenhuis nog nooit zo’n prachtige stralende baby aanschouwd. Onnodig te zeggen dat ik geneigd ben dat te geloven.

Opgedragen aan Maria betekende in mijn wereld zoveel als dat ik naar haar vernoemd werd. En tot en met  mijn 7e levensjaar alleen in blauw gehuld ging. Ik was dan ook extatisch toen ik op mijn 8e verjaardag mijn eerste blauwloze jurk kreeg. Een witte met knalrode stippen. En een strik.  Ik kan hem nog steeds uittekenen. Maria  bracht echter  meer met zich mee. Ze kwam met een invocatie. Een spiritueel verlangen. Een gevoeligheid  voor de schoonheid van rituelen. Zicht op sluiers en vooral willen weten wat daar achter schuil gaat. De bedoeling achter de bedoeling. En een soort ‘heilig weten” dat mystiek iets anders is dan een doctrine. Het is een persoonlijke diepe relatie  met de Godin. Of God. Goden zijn Een in hun verscheidenheid.

Vanaf mijn 14e ben ik op een soort van pelgrimstocht geweest. Op zoek naar “de” waarheid,  de mysteriën. Verlangend naar ervaringen die mij voorbij mijn ego zouden brengen.  Ik wilde wijs  worden. Was volledig bereid om in mijn grootheid te stappen, in het volle licht te gaan staan. Mijn schaduw slechts bedoeld om af te leggen.

Ik heb veel bijzondere mensen ontmoet. Guru’s.  Heiligen, mystica’s, yogini’s, monniken. Avatars. Tovenaars, sjamanen. Profeten. Priesteressen.  Mannen en vrouwen die hun eigen hoofd, hart en handelen gezuiverd hadden. Wiens ziel voelbaar was en hun licht zichtbaar. Puur en liefdevol. Het zijn echter niet alleen deva’s en engelen die het spirituele pad bewandelen. Veel mensen ruilen op weg naar hun verlichting de ene mal slechts voor de andere in. Ik ben nergens zoveel onechtheid tegen gekomen als in de New Age scene. Ego’s worden uitgeruild voor spirituele ego’s; het jargon wisselt, de kramp blijft. De gehechtheid aan het eigen gelijk blijft en ook eenmaal “verlicht” blijft men graag  VIP in de galerij der goddelijke dienaren. Anders gezegd; velen steken Maria en Jezus naar hun respectievelijke (doornen) kronen. Verkrampt licht, vals licht.

47 ben ik inmiddels. De religie voorbij. De behoefte aan verlichting ook. Een wijs iemand zei me ooit; “wie het hart vindt van zijn eigen religie, vindt het hart van alle religies”. Wat hij bedoelde was dat niemand, geen mens  noch stroming, exclusiviteit kan claimen op waarheid, vrijheid of verlichting. Het Licht laat zich niet vangen in een doctrine of protocol. Ondanks welke krampachtige pogingen van religieuze autoriteiten of fundamentalisten ook.   

Het universum blijft het speelterrein van Goden maar wij,  mensen, functioneren als onderaannemers. Wij bouwen dagelijks het podium voor het NU. En we moeten zelf ons licht ontsteken. We mogen stralen. Maar waar licht is, is ook schaduw. En daar is niks mis mee want ook schaduw heeft een functie, een eigenheid. Zelfs een eigen schoonheid. Dat laatste kan niet gezegd worden van vals licht.

reacties
  1. Warvis zegt:

    Iedereen neemt je zoals je bent, nu jij nog😉

    ps: geen Yin zonder Yang, zo ook geen eerlijk licht zonder het valse.

  2. Antwan Radt zegt:

    Dag Anita,

    Ik ben met hart en ziel verbonden aan echt licht. Geen kennismaking met anderen heeft mij daar van kunnen wegleiden; hoewel ik wel mijn verleidingen onderken en zij mij met regelmaat richting donker hebben getrokken. Maar nooit naar vals licht.

    Er is geen vrouw ter wereld waar ik meer van hou dan Maria; van het in een zin uitspreken van zowel de naam Maria als de groet Ave krijg ik spontaan vochtige ooghoeken. En, als ik bij gelegenheid, een echt lichtje opsteek en neerkniel aan haar voeten voor wat warme gedachten, ben ik op de plaats waar ik thuishoor.
    Dat is nauwelijks een vrije keuze; in en met alles ben ik verbonden met herkomst, net als jij.

    Vreemd vind ik het allerminst dat (ook) ik de religie als Bijbel voorbij ben, Het heeft me namelijk nooit in de weg gestaan of gehinderd. ‘Bij ons’ mocht dat, en hoe kan het ook anders, daar ver weg in het Noord-Ooost-Brabantse. Nooit een Preek gehoord; (ik ben) altijd uitgenodigd om vooral ook tijdens het aardse bestaan goed voor jezelf te zorgen en met vrij gemoed te leven. Zodat je -als je dat beheerst- dat ook aan anderen durft te gunnen.

    Zo was het ook bedoeld, zo leren de overleveringen.

    Veel dank,

    Antwan.

  3. Dag Antwan, podiumbouwer,

    Dank je terug. Voor het licht dat jij elke dag ontsteekt en ook hier over mijn column laat schijnen !!

  4. Petra Paanen zegt:

    Zo mooi en compleet dat een comment niets kan toevoegen of weghalen. Toch laat ik je zo weten dat ik je zie en voel in je woorden.

  5. It takes one to know one #herkenning#
    Dank Peet, as always heartfelt !

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s