Oranje staat me niet

Geplaatst op: 19 juni 2010 door Petra Paanen in /Overige bijdragen auteurs/, WK Voetbal

Geboren en getogen in Amsterdam is Ajax mij met de paplepel ingegoten. Ik ben opgegroeid in de nabijheid van ‘de Meer’. Voor de kenners ; de knusse voorganger van de onpersoonlijke Amsterdam Arena . Elke tweede zondag stond onze straat vol met auto’s. Vaders met zonen in het rood/wit. Uit de achterbak de  attributen halend die blijkbaar noodzakelijk waren om een voetbalwedstrijd te bekijken. Na de wedstrijd konden we aan de schouders van de supporters zien hoe Ajax had gespeeld. Aan het aantal ME-bussen die richting het station reden was te raden wie de tegenstander kon zijn. Wanneer de Feyenoordsupporter met de trein arriveerden, leek onze gezellige buurt al snel op een oorlogsgebied. Met verbazing heb ik vanuit ons raam gekeken naar volwassen mannen die de straat openbraken. Gewapend met de straattegels probeerden ze de andere supporters te lijf te gaan. Voor sommigen was het verlies blijkbaar persoonlijk.

Daarom niets heerlijkers dan een toernooi als het WK. Al die aartsvijanden broederlijk naast elkaar op de tribune. Met een oranje shirt aan, oranje pruik op of met een oranje beker of klomp op hun hoofd zijn ze opeens allemaal gelijk. Bij de Ajax-supporters verbaasde ik mij over hun gedrag en niet zozeer om hun kleding. Bij de oranjefans is dit juist andersom. Volgens emeritus hoogleraar en cultuurhistoricus Herman Pleij heeft de ‘oranjegekte’ niets met nationalistische gevoelens te maken. Hij geeft aan dat het een surrogaat is voor de kerk. Door de ontkerking en ontzuiling zoeken we nieuwe rituelen. Dat zal allemaal wel waar zijn. Maar mensen die denken dat ze alles aan en op kunnen doen als het maar oranje is gaan mij wel ver. Oranje is niet eens een hele leuke kleur om aan te hebben. Wees eerlijk. Wie staat dat nou leuk? Er waren zoveel mooie kleuren om uit te kiezen. Blauw was leuk geweest, maar ingepikt door Italië. Groen door Portugal en geel door Brazilië. Ik weet natuurlijk dat oranje een historische koninklijke oorsprong heeft. Jammer dat we niet het Huis van Roze hebben. Het hele land roze, dat is toch een betere keuze? Ik weet zeker dat prinses Maxima en de andere prinsessen het met mij eens zijn.

In het kader van ‘face your worst fears’ ben ik, puur uit wetenschappelijk oogpunt, in oranje kleding voetbal gaan kijken. In een Amsterdams voetbalcafé met een oranje klomp op mijn hoofd. Zo’n grote van schuimrubber. Ik wilde weten hoe ik dat zou ervaren. Wat mij het eerste opviel was dat het lastig manoeuvreren is met zo’n enorm gevaarte op je hoofd. Ik botste overal tegenaan met als gevolg dat de klomp steeds scheef op mijn hoofd stond. Zelfs zonder drank zag ik er bezopen uit . Ondanks mijn gevoel van schaamte, trok ‘de klomp’ veel bekijks. De sfeer zat er al snel goed in. Ik kan niet ontkennen dat ik veel plezier beleefde aan het oranjegevoel. We waren broeders en zusters in de oranjestrijd of de oranje strijd. Daar waren geen straattegels of ME voor nodig. Mijn klomp bleek juist erg geliefd. Ik heb daarom maar met een van mijn nieuwe broeders de klomp omgeruild voor een bescheiden oranje kroon. Want al staat oranje mij niet. Een kroon voor deze prinses is altijd de beste keuze😉


reacties
  1. Ronald zegt:

    Wederom een makkelijk, weg te lezen verhaal. Chapeau!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s