Zo jong en dan al…

Geplaatst op: 6 mei 2010 door Carolien Geurtsen in Thema: De eerste keer
Tags:, , , , , ,

Zo jong en dan al...

De eerste keer was een behoorlijke anticlimax als je in ogenschouw neemt wat er allemaal aan vooraf gegaan was. Zeer uitgebreid hadden we het over zwangerschap en ziektes gehad.
Terugblikkend kan ik me nu niet meer voorstellen dat ik als vijftienjarige zoveel verantwoordelijkheidsgevoel had. Temeer daar ik mijn eerste liefde veroverd had op zijn toenmalige vriendin, (wat ik nu niet zo voor mij vind pleiten) die in feite zelf weer overspelig was ten opzichte van hààr vaste relatie.
Het leek een behoorlijk valse, in ieder geval verwarrende start. Maar uiteindelijk zou deze blonde jonge God toch de eerste zijn waar ik All the Way mee wilde gaan en een relatie van drie jaar mee zou hebben.

We brachten een door mij geregeld bezoekje aan de Rutgersstichting voor anticonceptie, waar we door de doctoren uitgebreid voor gecomplimenteerd werden. Ze waren absoluut niet gewend dat jonge stelletjes zich zo goed voorbereiden op ‘de eerste keer’.
Zo belanden we op een gepland moment in bed, en alhoewel het behoorlijk lief en aardig was, was het allesbehalve speciaal of opwindend om op klaarlichte dag met verstijfde spieren van de zenuwen in het ouderlijk huis van geliefde te gaan vrijen. Haast op commando, zo van ‘nu moet het maar gebeuren want nu zijn de zeer streng gelovige ouders tenminste niet thuis, maar o wee als zij arriveren voordat wij komen’.

Kortom, het was voornamelijk gedoe. Ik wist al gauw dat er van genot onder dat dak geen sprake zou kunnen zijn, de geest van hel en verdoemenis waarde er teveel rond.

Alhoewel ik niet precies kon zeggen waarom, vermoedde ik toch dat we bij mij thuis meer kans maakten op een plezierige ervaring. Maar ik was wel wat onzeker over hoe dat aan te kaarten. Mijn ouders waren niet zo superblij met het leeftijdsverschil van wel drie hele jaren en niet zo happig op een verdieping van de relatie.

Enkele weken na die beroerde eerste keer zouden mijn ouders op zaterdagavond naar een feestje gaan. Ik verwachtte ze niet vroeg terug maar bleef een rare smaak in mijn mond krijgen bij het vooruitzicht van wat ik toen ‘afraffelgedoe’ noemde. Ik had helemaal geen zin om snel naar boven weer wat te gaan ‘gedoe-en’.

We hadden een tijdje TV zitten kijken op de bank, toen ik in ene de stoute schoenen aantrok en naar mijn oom en tante belde. Ik kreeg eerst mijn oom aan de lijn en na felicitaties van mijn kant en wat heen en weer geroep aan de zijne, mijn vader. Ik had bewust naar hem en niet naar mijn moeder gevraagd en viel gelijk met de deur in huis: ‘Pap, is het goed als Hans blijft slapen?’

Het bleef even stil aan de andere kant van de lijn, toen begon hij te lachen. ‘Dat is slim’, zei hij toen, ‘om me op een feestje te bellen als ik in een goed humeur ben en eigenlijk al geen nee meer kàn zeggen’.

Ik kan me niet eens meer herinneren wat hij daarna zei, zo opgelucht was ik. Zowel over het feit dat ik het überhaupt had durven vragen, als over het antwoord zelf.
Ik gooide de hoorn op de haak terwijl hij nog midden in een zin was. Hij belde even later terug en zei droog: ‘Je moeder vindt het ook goed, fijne avond!’

We hebben die avond en nacht enorm veel lol gehad. De toon was gezet en de eerste keer rap vergeten: Het draait om plezier in bed.

reacties
  1. Mooi beschreven. Bij het thema ‘De eerste keer’ zullen heel veel potentiele lezers precies aan datgene denken dat jij beschrijft. En dan is het heel fijn dat ze jouw verhaal te lezen krijgen.

  2. Leuk Geert, dank je wel!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s