De eerste keer is hopelijk de laatste keer

Geplaatst op: 3 mei 2010 door Frank Stolker in Thema: De eerste keer
Tags:, ,

Sommige dingen wil ik nooit meemaken. Een (echt)scheiding is zo’n ding. Helaas is het anders gelopen.

Wat ik het ergste vind, is dat mijn scheiding een “slachtoffer” kent die deze rol niet vrijwillig aanneemt: mijn dochter. Zij is de dupe al heb ik mezelf regelmatig afgevraagd of zij op lange termijn ook niet beter af is. Een ongelukkig gezin is geen goede basis voor haar verdere ontwikkeling.

Mijn dochter is nog niet zo lang geleden vijf jaar geworden. Ruim een half jaar geleden moest ik haar vertellen dat papa en mama uit elkaar gingen. Dat was hartverscheurend. Zij zag haar vader huilen. Haar toonbeeld van kracht, stabiliteit en vertrouwen. Het was een verschrikkelijk moment, maar niettemin noodzakelijk om de boodschap over te brengen.

Kort daarna kwam de verhuizing. Nadat de inboedel verhuisd was, kon de scheiding fysiek voltrokken worden. Starend uit het raam, zag ik mijn kind samen met haar moeder uit beeld verdwijnen, terwijl ik achterbleef in het lege huis. Zelden heb ik mij leger gevoeld als toen. Ik heb mijn dochter nooit gevraagd hoe zij dat moment beleefde; ik denk dat ze te jong is om zoiets bewust te ervaren en onder woorden te brengen.

Gelukkig gaan jonge kinderen snel over tot de orde van de dag en het gaat inmiddels goed met mijn dochter. Zag ze in het begin papa en mama nog het liefst bij elkaar; sinds kort hoor ik haar daar niet meer over. Ze heeft nu drie huizen en dus ook drie slaapkamers: één bij haar moeder, één bij haar vader en één in het vakantiehuis. Ik geloof dat er meisjes zijn die het “slechter” hebben.

Ik zelf dacht dat de scheiding na de fysieke verwijdering was afgerond. Afgezien van het nodige papierwerk natuurlijk. Niets is minder waar. De onvermijdelijke consequenties hebben hun impact. Ik kan mij niets voorstellen bij een zogenaamde flitsscheiding. Zorg-, contact- en omgangsregeling, ouderlijk gezag, alimentatie en respectvol ouderschap passeren de revue. Over al deze punten moet overeenstemming bereikt worden. Nooit heb ik kunnen vermoeden daar op deze manier over na te hoeven denken. Het belang van mijn dochter zou altijd prevaleren, ik hoor het de betrokkenen nog zeggen. De praktijk wijst evenwel anders uit.

Bij de onderhandelingen spelen primaire gevoelens van boosheid, teleurstelling, afgunst en frustratie een rol. Bewust of onbewust wordt mijn kind als inzet gebruikt bij de totstandkoming van een ouderschapsplan. Bovendien kunnen volwassenen ook heel kinderachtig zijn. Ik zie het aankomen en gebeuren; ik voel me soms machteloos. Diverse keren heb ik op het punt gestaan ermee te stoppen. Maar ja, het gaat uiteindelijk om mijn eigen kind en daarom zal ik nooit opgeven.

De scheiding was mijn initiatief en ik sta er vierkant achter. Het proces is pijnlijk. Ik hoop van harte dat deze eerste keer ook de laatste keer is.

reacties
  1. Warvis zegt:

    No pain, no gain.
    Groei! Nog groter en mooier dan je al was.

    Cheers.

  2. Au! Heel veel sterkte met alles,
    ik zie het in mijn praktijk ook vaak gebeuren dat kinderen de dupe zijn van de scheiding van hun ouders. Ik ben van mening dat ouders hun eigen pijn opzij moeten zetten als het over het belang van het kind gaat. Kinderen verdienen liefde, aandacht, steun etc. en geen ouders die elkaar zwart maken. Je blijft als je kinderen hebt altijd aan elkaar verbonden, ook daarom is het belangrijk de relatie goed te houden.
    Ik raad iedereen met kinderen in scheiding het boek ‘kind van gescheiden ouders’ van Edward Teyber aan. Er staat veel nuttige informatie in, tips hoe om te gaan met de pijn van kinderen, etc. Zo belangrijk!
    Heel veel sterkte, straks gaat de zon weer schijnen….
    Leonie Linssen, relatiecoach

  3. elisabeth zegt:

    zoals jij het beschrijft voel ik je pijn. En gelukkig zijn kinderen flexibel, zolang er maar normaal wordt gedaan door volwassenen.

    Scheiden geeft ook een rouwproces.

    Sterkte ermee

    Elisabeth

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s