Eerste keren

Geplaatst op: 25 april 2010 door Petra Paanen in Thema: De eerste keer

Alle ervaringen in mijn leven komen samen in het nu. Voor alles in het leven was er een eerste keer. Die ‘eerste keren’ maakten mij tot wie ik nu ben. Ervaringen dus, soms waardevol, soms waardeloos. Maar wel met betekenis, dus wat mij betreft geen sprake van verwijten of spijt.

De eerste keer dat ik door een man werd benaderd op een manier die ik niet kende en zeker niet prettig vond, was toen ik zeven jaar was. Onderweg naar mijn oma, die vlakbij woonde, deelde ik snoepjes uit aan de mensen die ik tegenkwam. De combinatie van een kind en snoepjes resoneerde bij een passerende man en hij pakte me vast en wilde me kussen. Gelukkig zag een buurman dit gebeuren en hij begon te schreeuwen en te zwaaien met zijn armen. De opdringerige man rende weg. Hoewel er feitelijk niet veel was gebeurd, kan ik nog steeds de afschuw herinneren van de man die mij zo vastgreep. Vooral het gevoel dat ik het niet wilde staat mij nog het meest bij.

Het duurde lang voordat ik de avances van jongens en mannen kon waarderen. Zelfs de start van de pubertijd bracht daar geen verandering in, integendeel. Jongens kwamen in mijn gezichtsveld niet voor en ik had de overtuiging dat dit wederzijds was. Jaren later begreep ik van mijn vriendin dat ik gewoon niet goed had opgelet. De wellicht schutterige en onhandige benadering van jongens kon ik nog ontkennen. De ronduit directe avances van sommige volwassen mannen waren niet mis te verstaan. De eerste keer dat ik dat meemaakte voelde ik weer dat ik dit niet wilde.

De pubertijd kwam ik ongeschonden door en de tijd brak aan dat mijn vriendinnen de zoete smaak van de liefde proefden. Ik luisterde naar hun verhalen en keek naar hun verliefde blikken, maar bij mij was het vuur niet ontstaan. Natuurlijk waren er jongens ‘who caught my eye’ en zelfs mijn hart, maar verder gaan dan kussen durfde ik niet. De eerste keer dat ik echt verliefd was, dacht ik dat de liefde niet wederzijds was en droomde ik van hem op afstand. Ik wist niet of ik dit ook wilde.

Op weg naar een volwassen leeftijd voelde ik me ongemakkelijk worden over mijn maagdelijkheid. Ik was de enige die ‘het’ nog niet had gedaan en bedacht dat daar maar eens verandering in moest komen. Een volwassen man kwam op mijn pad en onze verliefde blikken kruisten. Ik was tot over mijn oren verliefd en de eerste nacht zou komen. Ik hoopte dat zijn ervaring mij de vervoering zou brengen waar ik naar was gaan smachten: de wonderlijke wereld waarin we lichamelijk en spiritueel zouden samenkomen. Ik was nerveus, onzeker en hoopte dat mijn onervarenheid hem niet zou afschrikken. Jammer genoeg bleven de vervoering en het wonder uit. Liefde bedrijven bleek ruwe seks te zijn dat resulteerde in een atletisch hoogtepunt. Mijn tranen heeft hij nooit gezien. Ik dacht zeker te weten dat ik dit echt nooit meer wilde.

Na de eerste keren kwamen gelukkig de volgende keren en die gaven mij hele andere ervaringen. Lieve, spannende, foute en vooral hartstochtelijke mannen lieten mij een andere wereld zien. Een wereld van passie, tederheid, plezier, ongeremdheid; een wonderlijke ruimte voor beiden om te zijn en van elkaar te genieten. De eerste keren hadden mij goed geleerd wat ik wel wilde.

reacties
  1. Antoon Leurs zegt:

    Goed verhaal Petra. Complimenten.

  2. Helen zegt:

    Mooi en herkenbaar verhaal.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s