De Smoothie

Geplaatst op: 21 april 2010 door Lucas Bezembinder in Thema: De eerste keer
Tags:

Het was niet gemakkelijk geweest. Het had hem heel veel moeite gekost. Op TV en op internet werd er heel luchtig over gedaan. Alsof je het een paar minuten nadat je het bedacht had al tot uitvoering kon brengen. Dat gold niet voor hem. Hij had er maandenlang mee op zak gelopen. Elke keer als hij het moment geschikt achtte, won de twijfel het weer.

Het begon tijdens de excursie onder leiding van een boswachter door de bossen bij Ede. De opmerking die zijn vrouw toen maakte bevestigde voor de eerste keer zijn grootste angst. Hij wist het nu zeker. Hij moest het gaan doen. Hoe zou hij het aan moeten pakken? De boswachter gaf, zonder dat deze het wist overigens, enkele bruikbare tips. Toevallig werd er in een TV-programma een kleine week later ook aandacht aan besteed. Een uurtje zoeken op internet maakte het plaatje compleet. Hij wist nu precies hoe hij te werk moest gaan. Maar over het psychologische aspect las hij nergens iets. Hij had er grote moeite mee het daadwerkelijk uit te gaan voeren.

Ergens eind oktober waren de signalen echter zo sterk dat hij wel tot actie moest overgaan. Hij moest zijn belofte nakomen, voordat het te laat zou zijn. Na een avond overleg met zichzelf trok hij de stoute schoenen aan. Een glas whiskey voor hemzelf en een lekkere smoothie voor haar. Sinaasappels, bananen, gepelde druiven, wat geconcentreerd acaibessensap een handjevol taxuszaadjes en een deciliter melk. Dat moest voldoende zijn om het werk te doen. Na het drinken van de smoothie ging zij direct op bed liggen. Met een glas in de ene hand en de fles whiskey in de andere, ging hij naast haar liggen. Te nerveus maar ook verdrietig om rustig te blijven wachten, dronk hij het ene glas na het andere leeg. Steeds meer aangelengd met warme tranen. Ook de tweede fles die hij had meegenomen ging helemaal leeg. Hij wilde de onwetendheid van zijn besluit zo groot mogelijk maken. Weer wakker en nuchter wist hij zeker dat het een tweede keer veel makkelijker zou gaan. Al hoopte hij wel dat er nooit een tweede keer hoefde te komen.

Toen hij zijn beste vriend enkele maanden later vertelde wat hij had gedaan, werd deze eerst boos;

“Waarom heb je niet het reguliere circuit bewandeld?”

“Ik heb haar beloofd er ongemerkt een einde aan te maken. Net zo ongemerkt als de ziekte was gekomen.”

“Wanneer wist je dat het moment geschikt was?”

“Op 29 oktober, haar verjaardag nota bene. We hadden die dag voor het eerst ruzie gehad en vlak daarna vertelde ze mij dat ze die ochtend zo’n leuke man had ontmoet.”

“Dat snap ik niet.”

“Die man was ikzelf!”

reacties
  1. Warvis zegt:

    Na het verhaal 2x gelezen te hebben begreep ik het nog steeds niet helemaal. Door de tag ‘dood’ heb ik taxuszaad gegoogled. Nu snap ik het verhaal uiteraard wel. Mooi!

  2. Schitterend verhaal Lucas. Wat betreft je stijl van schrijven, dat schurkt toch aardig tegen die van mij aan. ;)))

    Ik wacht op je volgend verhaal.

    groetjes,
    Elisabeth

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s