In de geest van ons gezin

Geplaatst op: 27 maart 2010 door Thedo Keizer in Thema: Dood

Ons gezin was een hecht gezin. Vader, moeder, dochter, zoon. Lang en gelukkig samen, en in nauw contact toen mijn zus en ik ieder onze eigen weg gingen. Alle verjaardagen en hoogtijdagen werden uitbundig gevierd met elkaar, met de trouwdag van onze ouders in augustus als jaarlijks eresaluut aan ons samenzijn.

Mijn vader overleed plotseling, in 2000, thuis in zijn stoel. Mijn moeder overleed, totaal ontredderd, een jaar later in een ziekenhuis. “Ik mag naar huis”, was het laatste wat ze tegen me zei door de telefoon. Pas toen ze overleden was begreep ik wat ze bedoelde. En mijn zus overleed in 2005, na een dappere, jarenlange maar uiteindelijk vergeefse strijd tegen borstkanker.

En zo was ik binnen vijf jaar opeens in mijn eentje het hele gezin, met alle herinneringen, plakboeken, diadozen en spullen die daarbij horen. Wennen doet dat nooit. Ik laat ze niet los, die drie mensen die zó bij me horen. Ze laten mij ook niet los. Ik voel hun aanwezigheid dagelijks. Maar wat is dat dan? Hun ‘spirit’ die inspireert? De herinnering die letterlijk levend blijft? Van alles wat ik meemaak, en zo graag met ze zou delen, weet ik eigenlijk precies wat ze er van zouden vinden, wat ze zouden zeggen. Ik hoor hun reacties in mijn hoofd. Maar zijn het hun stemmen? Of is het gewoon die van mij?

Oh, wat is de verleiding groot om naar zo’n spirituele bijeenkomst te gaan. Niet naar Char, daar geloof ik helemaal niet in. Maar Derek Ogilvie.. daaraan twijfel ik al minder. Zou ik ook eens..? Een goede vriendin van me had pas via zo’n medium contact met haar overleden vader gehad. Ze kwam er helemaal blij vandaan: “Hij heeft het zo goed daar, hij geniet enorm van zijn nieuwe leven!” En ze wist zeker dat haar vader aanwezig was geweest, gezien alle intieme details die het medium wist te vertellen over haar en de band met haar vader. Eindeloos fascinerend. En intrigerend.

Mijn vader was dominee. Hij twijfelde niet aan het hiernamaals, en aan de mogelijkheid om met geesten in contact te komen. “ Maar”, zei hij streng, “de geesten moet je met rust laten.” Tja… Mijn moeder was zeer spiritueel. Zij geloofde heilig in het bestaan van engelen. Niet als schimmen of geestverschijningen, maar in menselijke gedaantes. Ze wist zeker dat ze af en toe engelen was tegengekomen, op beslissende momenten in haar leven. “Tekenen van boven zijn er altijd”, zei ze, “ voor wie ze maar wil zien.” En mijn zus was biologe. Op de ochtend van haar overlijden spraken we nog over het leven na de dood. Daar geloofde ze niet in. Bijna dood-ervaringen? Getuigenissen van licht en intens vredige gevoelens van mensen die op het randje van de dood hadden gezweefd? Biologisch allemaal heel goed verklaarbaar, zei mijn zus nuchter. Toen ze twee uur later rustig overleed zag ik haar geest verdwijnen, het lichaam verlaten. Maar waarheen?

Gisteren was ik in Den Haag voor een interview. Na afloop had ik even tijd om langs Westduin te gaan, de begraafplaats vlakbij Kijkduin waar mijn ouders en mijn zus begraven liggen. Het was er verlaten. Er hing een mooie, serene rust. Ik begon met een borstel en wat water de steen schoon te maken, en verwijderde wat modder- en vogelvlekjes. En toen daalde er zomaar vanuit het niets een roodborstje neer. Hij ging op de rand van het graf zitten en keek me aan. Onderzoekend. Bijna alsof ‘ie me toeknikte. Daarna steeg hij weer op, fladderde om me heen, en ging weer zitten. Wel een minuut lang bleef het vogeltje me aankijken, voordat hij weer verdween. Ik hoorde mijn moeders stem: “Tekenen van boven zijn er altijd.” Ik heb het gezien. Het is goed.

reacties
  1. Geert zegt:

    Prachtig… Ontroerend geschreven, maar ook troostend nuchter. Je zus zou voor het roodborstje waarschijnlijk een biologische verklaring hebben gegeven🙂 maar niettemin… op dat moment waren jullie even allemaal samen. Jij hebt het gezien. En je laat ons nu meekijken. Dank daarvoor.

  2. Nance zegt:

    Jeetje….emotioneel door gelezen…..maar erg mooi

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s